Έκθεση που συγκεντρώνει αρκετές από τις πιο εμβληματικές φωτογραφικές σειρές της Σάλι Μαν στα είδη τόσο της προσωπογραφίας όσο και της τοπογραφίας εγκαινιάστηκε στο Σαν Σεμπαστιάν, στην Ισπανία.
Στην έκθεση «Sally Mann. Macula et materia» παρουσιάζονται έργα της Αμερικανίδας φωτογράφου στα οποία εξερευνά ποικίλες έννοιες της θνητότητας και της μνήμης, αποτυπώνοντας τις εντάσεις και τις συγγένειες μεταξύ των θεμάτων, της φύσης, της ιστορίας και της μνήμης.
Η έκθεση περιλαμβάνει εικόνες από τις σειρές At Twelve (1983–85) και Immediate Family (1984–94), τα τοπία της Βιρτζίνια (1992–96), της Τζόρτζια (1996) και του Βαθύ Νότου (1998), καθώς και μεταγενέστερα έργα όπως τα Faces (2004) και Proud Flesh (2006–15).
Η Σάλι Μαν είναι γνωστή για τα ασπρόμαυρα έργα της, τις vintage φωτογραφικές μηχανές και τις παραδοσιακές τεχνικές. To 2001 ανακηρύχθηκε «Καλύτερη Φωτογράφος της Αμερικής» από το περιοδικό Time, έχει λάβει εξαιρετικές κριτικές για τις υποβλητικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, βραβεύθηκε από το Ίδρυμα Γκούγκενχαϊμ και το 2022 εισήχθη στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών. Το έργο της συχνά θολώνει τα όρια μεταξύ τέχνης και ντοκιμαντέρ, προκαλώντας συζητήσεις για την ηθική, τη μνήμη και τη φύση της ίδιας της φωτογραφίας.
Την έκθεση συνθέτουν 150 εικόνες που συνοψίζουν τέσσερις δεκαετίες της καριέρας της Μαν (Λέξινγκτον, Βιρτζίνια, 1951), κατά τις οποίες έχει συμφιλιώσει την άβολη εικόνα με την ομορφιά, ενώνοντας την καλλιτεχνική ώθηση με την εξερεύνηση της φωτογραφίας ως γλώσσας.
Στη σειρά «At Twelve», η οποία δημιουργήθηκε μεταξύ 1983 και 1985 οι φωτογραφίες αποτυπώνουν πορτρέτα κοριτσιών περίπου 12 ετών, βυθισμένα στο καθημερινό τους περιβάλλον. Η σειρά καταγράφει τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην εφηβεία και αποκαλύπτει μια κατάσταση ευαλωτότητας και συνεχούς μεταμόρφωσης.
Στη σειρά «Immediate Family» κατέγραψε καθημερινή ζωή των τριών παιδιών της, του Έμετ, της Τζέσι και της Βιρτζίνια, στην αγροτική ιδιοκτησία της οικογένειας στη Βιρτζίνια. Οι φωτογραφίες δείχνουν τα παιδιά σε διάφορες καταστάσεις: να παίζουν στη φύση, να επιδεικνύουν μικροτραυματισμούς, να είναι χαμένα στις σκέψεις τους ή εντελώς απορροφημένα στις εξερευνήσεις τους.
Στον οπτικοακουστικό τομέα, το ντοκιμαντέρ του 1994 για το έργο της, «Blood Ties», έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, ενώ η ταινία μεγάλου μήκους του 2006 «What Remains» προτάθηκε για βραβείο Emmy το 2008.
Η έκθεση στο Kutxa Fundazioa Artegunea εγκαινιάστηκε στις 17 Ιουλίου και θα διαρκέσει έως τις 18 Οκτωβρίου.
