«Το Σύμφωνο Μετανάστευσης είναι ουσιαστικά η πρώτη συγκρατημένη πολιτική της ΕΕ να έχει μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική και ένα πλαίσιο ισορροπίας μεταξύ χωρών πρώτης και δεύτερης υποδοχής», τόνισε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, κατά την έναρξη της επί της Αρχής συζήτησης του σχεδίου νόμου «Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου» στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
Ο υπουργός, υπογράμμισε στα κόμματα της Αντιπολίτευσης ότι το Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου αποτελεί Κανονισμό της ΕΕ που σημαίνει ότι η εφαρμογή των όσων ορίζονται σε αυτό είναι υποχρεωτική από τα Κράτη- μέλη.
Ο κ. Πλεύρης χαρακτήρισε υποκριτική τη στάση του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ, που δήλωσε ότι επιφυλάσσεται στην ψήφιση του νομοσχεδίου επί της Αρχής, λέγοντας ότι το Σύμφωνο Μετανάστευσης το ψήφισαν στο Ε.Κ. οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ και η ψήφισή του Συμφώνου επιτεύχθηκε επειδή το ψήφισε η Ομάδα των σοσιαλδημοκρατών, αλλιώς δεν θα είχε εγκριθεί.
Αντίστοιχα, υποκριτική είπε είναι η στάση άλλων κομμάτων, που ενώ έχουν ευρωβουλευτές που ανήκουν σε ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου που είναι δεξιότερα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και χάρη σε αυτούς ψηφίσθηκε ο Κανονισμός Επιστροφών, σήμερα τα ακούσαμε να διαφωνούν με τους Κόμβους Επιστροφών που θεσπίζονται! Ο υπουργός, επισήμανε ότι το Σύμφωνο ψηφίσθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με βάση την αρχή της πλειοψηφίας και όχι της δεσμευτικής ομοφωνίας.
Το Σύμφωνο Μετανάστευσης, είπε ο υπουργός έτσι όπως θεσπίστηκε από την ΕΕ είναι ένα προϊόν ισορροπίας μεταξύ των Κρατών- μελών και των διαφορετικών συμφερόντων που έχει η κάθε χώρα. Καθώς, οι χώρες πρώτης υποδοχής, όπως είναι η Ελλάδα, έχουμε δίκαιο να λέμε ότι δεν μπορούμε να σηκώνουμε το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστευτικών ροών, όπως όμως δίκιο έχουν και οι χώρες δεύτερης υποδοχής που λένε ότι οι χώρες της πρώτης υποδοχής δεν μπορούν να λειτουργούν ως διαμετακομιστικά κέντρα προώθησης προς μεταναστών στην Ευρώπη. Επισήμανε ότι χώρες που είχαν υιοθετήσει τις «ανοικτές πολιτικές» στην αρχή της μεταναστευτικής κρίσης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία ή η Σουηδία σήμερα έχουν υιοθετήσει από τις πιο σκληρές πολιτικές αντιμετώπισης.
Το Σύμφωνο Μετανάστευσης έχει σημαντικά θετικά στοιχεία όπως είναι η κατοχύρωση μιας αλληλεγγύης, αλλά και αρνητικά. Απέρριψε ότι η καταγραφή των βιομετρικών δεδομένων άλλα και όλων των άλλων στοιχείων όσων εισέρχονται στη χώρα, που προβλέπονται, ότι αυτό συνιστά παραβίαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Υποστήριξε ότι είναι σωστός ο διαχωρισμός που υιοθετείται μεταξύ ενός ανθρώπου που έρχεται από μια χώρα για το ένα, είναι πρόσφυγας και δικαιούται άσυλο ή είναι παράτυπος οικονομικός μετανάστης.
Το Σύμφωνο για όποιον έχει άνω του 20% προσφυγικό προφίλ, δεν αλλάζει κάτι, αυτός μεταφέρεται στις ανοικτές δομές που έχουμε σήμερα, κάνει την αίτησή του, αυτή εξετάζεται και εάν λάβει το άσυλο λαμβάνει τα δικαιώματα λίγο - πολύ του ευρωπαίου πολίτη. Αυτό που αλλάζει πλέον με το Σύμφωνο είναι ότι όποιος είναι πιθανόν να μην λάβει άσυλο, λόγω του προφίλ του, θα μεταφερθεί σε κλειστή δομή για να κάνει την αίτησή του, θα παραμένει για έως και 12 εβδομάδες σε αυτές τις δομές, ώστε εάν απορριφθεί να μπορεί να βρεθεί και να επιστρέψει στη χώρα του.
Με το Σύμφωνο, ενώ μέχρι τώρα υπήρχε νομική καθοδήγηση για έναν αιτούντα και στον πρώτο και στο δεύτερο βαθμό εξέτασης του αιτήματός του. Για την διαδικασία επιστροφής, είπε ο υπουργός, υπάρχουν δύο εργαλεία. Το ένα που έχει ψηφιστεί και είναι ο Κανονισμός των Ασφαλών Τρίτων Χωρών και το δεύτερο είναι αυτό που ολοκληρώνεται και είναι η διάταξη που εισάγεται και εμπροστοβαρώς στο νομοσχέδιο των Κόμβων Επιστροφών σε Τρίτες Χώρες.
Η Ελλάδα, είπε, μαζί με την Γερμανία, την Αυστρία, την Ολλανδία και την Δανία έχουμε συμφωνήσει να κάνουμε πάνω από ένα Κέντρο Επιστροφών εκτός ΕΕ. Αυτά τα Κέντρα που θα είναι σε τρίτες χώρες δεν αφορούν τους αιτούντες άσυλο, αλλά εκείνους που έχει απορριφθεί η αίτησή τους και δεν μπορείς να τους επιστρέψεις στην χώρα τους γιατί αυτές δεν συνεργάζονται.
Η παραμονή σε μια κλειστή δομή κατά την φάση της εξέτασης του αιτήματος ασύλου για έναν παράτυπο οικονομικό μετανάστη και μετά εάν αυτός ξέρει ότι θα μεταφερθεί σε ένα Κέντρο Επιστροφής που βρίσκεται σε μια τρίτη χώρα αποτελούν μια αποτρεπτική πίεση, η οποία του ασκείται. Τα Κέντρα Επιστροφής εκτός ΕΕ και οι Κόμβοι είναι, είπε ο υπουργός, υπέρ των χωρών πρώτης υποδοχής.
Ο κ. Πλεύρης είπε ότι η Τουρκία ασφαλώς είναι ασφαλής χώρα και θύμισε η Ελλάδα από το 2016 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με την Κοινή Δήλωση Ελλάδας - Τουρκίας του 2016 η χώρα μας την έχει αναγνωρίσει ως ασφαλή χώρα. Επίσης, ανέφερε ότι και η Αίγυπτος και το Πακιστάν κα το Μπαγκλαντές ασφαλώς και είναι ασφαλείς τρίτες χώρες. Και όποιος δεν το δέχεται αυτό όχι μόνο «στην πραγματικότητα ναρκοθετεί τις επιστροφές, αλλά ουσιαστικά λέει σε όσους προέρχονται αυτές τις χώρες ότι θα πρέπει να τους δίνουμε άσυλο», είπε. Υπενθύμισε ότι η λογική της Συνθήκης της Γενεύης είναι ότι το αίτημα ασύλου δεν υποβάλλεται στην 5 ή όγδοη χώρα που βρίσκεται κανείς, αλλά στην πρώτη ασφαλή χώρα.
Σχετικά με τον Κανονισμό, ο υπουργός αναγνώρισε ότι είναι πολύ θετικό ότι θεσμοθετείται μεταξύ των χωρών - κρατών της ΕΕ η αλληλεγγύη και εμείς ως Ελλάδα μπορεί να την θέλαμε να ήταν μεγαλύτερη και την έχουμε ανάγκη σε ότι αφορά το σκέλος των μετεγκαταστάσεων και όχι στο να πληρωνόμαστε για να κρατάμε μετανάστες, ούτε για να λαμβάνουμε τεχνική βοήθεια.
Ο κ. Πλεύρης, τόνισε ότι «είναι θετικό ότι ευρωπαϊκό πλαίσιο ασύλου γίνεται με την Συμφωνία αυτή πολύ πιο αυστηρό, καμία σχέση με αυτό που υπήρχε πριν, ωστόσο αυτός που πραγματικά είναι δικαιούχος ασύλου δεν χάνει τίποτα απολύτως από τα δικαιώματά του».
Κατά την διάρκεια της συζήτησης σημειώθηκε έντονη αντιπαράθεση μεταξύ του υπουργού και του ειδικού αγορητή της Νέας Αριστεράς Θοδωρή Δρίτσα σχετικά με την πολιτική των «ανοικτών συνόρων» και την πολιτική μεταναστευτική διαχείριση που έγινε το 2016 επί κυβέρνησής ΣΥΡΙΖΑ.
