«Τους μεγάλους τους θανάτους εγώ ξέρω πως τους δίνουν οι μικρές οι μαχαιριές» έγραφε ο Κωστής Παλαμάς. Και σε αυτή τη φάση βρίσκεται η ΝΔ, καθώς οι μικρές μαχαιριές διαβρώνουν τις όποιες επιτυχίες στα μεγάλα.
Η ευρωπαϊκή Επιτροπή στις ετήσιες εκθέσεις της 2024/25 σημειώνει πρόοδο της Ελλάδας για το κράτος Δικαίου. Αναφορά γίνεται στην ψηφιοποίηση της Δικαιοσύνης, στο Νέο Δικαστικό Χάρτη, και την Ελευθερία του Τύπου (για την οποία βέβαια έχουν άλλη γνώμη κάποιες ΜΚΟ, και κάποια ΜΜΕ στην Ελλάδα, ιδιαίτερα εκείνα που την εκμεταλλεύονται για να ασχημονούν και αν σκυλεύουν).
Ο ΟΟΣΑ τοποθετεί την Ελλάδα στη 2η υψηλότερη θέση στο στρατηγικό πλαίσιο κατά της διαφθοράς, και με 100% συμμόρφωση στους κανόνες για την σύγκρουση συμφερόντων. Το Συμβούλιο της Ευρώπης σε διάφορες αναφορές έχει αναγνωρίσει υλοποίηση συστάσεων σε τομείς όπως η πρόληψη της διαφθοράς σε δικαστές, εισαγγελείς και ανώτατα στελέχη. Δεν αναφέρεται πλήρης συμμόρφωση αλλά πρόοδος.
Ωστόσο η παλιά Ελλάδα είναι εδώ. Την τριετία 2016-18 32 αγρότες, κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα, κατηγορήθηκαν για ψευδείς δηλώσεις και παράνομες λήψεις αγροτικών επιδοτήσεων πλέον των 250 χιλιάδων ευρώ.
Και μετά ήρθε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και ως κερασάκι στην τούρτα η παράνομη μεν, αστεία δε, περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη. Αστείο γιατί όπως αποκάλυψε η εκπομπή Ευαγγελάτου στο Mega, διορίστηκε την πρώτη φορά για οχτώ μήνες και τη δεύτερη για δύο. Η διαφορά του μισθού συμβούλου και επιστημονικού συνεργάτη, που καρπώθηκε συνολικά ήταν γύρω στα 2.000.
Ωστόσο, η παρανομία, τιμωρείται, αλλά εκ των πραγμάτων δικαιολογούνται και όσοι «μεμψιμοιρούσαν» λέγοντας ότι η αντιπολίτευση μεγιστοποιεί ένα ολίγιστο θέμα, μια «παρωνυχίδα» αναδεικνύοντας την στα αιχμιακά της θέματα.
Για «ψόφια γάτα» για την οποία τα κόμματα ψευτοσυγκρούονται έκανε λόγο στη Βουλή για την συγκεκριμένη υπόθεση ο Κυριάκος Βελόπουλος! Και φυσικά ο Λαζαρίδης επιβάρυνε τη θέση του με τις μετέπειτα δηλώσεις του.
Την συζήτηση χθες για το κράτος Δικαίου προκάλεσε ο Νίκος Ανδρουλάκης. Θεωρεί ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ και ο Λαζαρίδης προστίθενται στο δικό του πρόβλημα της παρακολούθησης. Της γνωστής παρακολούθησης η οποία έγινε με βάση τους κανόνες και την σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας εισαγγελέως. Για το Pretador ακόμη είναι άγνωστη η αρχική πηγή του.
Ο Ανδρουλάκης θεωρεί ότι το θέμα εγγίζει ευρύτερα κοινωνικά σύνολα και επενδύει στη διαμόρφωση ενός θεσμικού προφίλ που θα λειτουργήσει ως εκλογικός μαγνήτης σε όσους επιζητούν τη θεσμικότητα.
Ωστόσο υπονομεύει ο ίδιος τον ρόλο που επιθυμεί να εκπέμψει, μετερχόμενος συμπεριφορές και εριστική φρασεολογία ΣΥΡΙΖΑ, στο όριο της τοξικότητας.Η προσωπική στοχοποίηση του Μητσοτάκη αποδίδοντάς τους χαρακτηρισμούς ως «Έλληνα Νίξον», «Όρμπαν των Βαλκανίων», «θαμώνα καφενείου», καταδεικνύουν με την υπερβολή τους ότι επενδύει στην πόλωση.
Αφενός για να οριοθετηθεί στην συνείδηση των ψηφοφόρων ως ο κύριος αντίπαλος πόλος του Μητσοτάκη, αφετέρου για να προσελκύσει αδέσποτους κεντρώους που κλίνουν προς τον Μητσοτάκη, και απογοητευμένους πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν βλέπουν πλέον στο κόμμα τους ή τον Τσίπρα, τον αποτελεσματικό «πολιορκητικό κριό» απέναντι στη ΝΔ.
Προφανώς, όμως δεν παραδειγματίζεται από τον Μητσοτάκη ο οποίος χρησιμοποίησε μειλίχιο και καθόλου τοξικό λόγο, που τον έφερε στην εξουσία. Και τον κράτησε εκεί, παράλληλα με το όποιο έργο του. Υπερίσχυσε σε δυο εκλογικές αναμετρήσεις, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση τότε, λυσσομανούσε εκπέμποντας αφόρητη τοξικότητα.
Ο κόσμος δεν επιδοκίμασε, οι κραυγές ακούγονταν εν τη ερήμω της κοινωνικής αδιαφορίας. Το ίδιο κινδυνεύει να υποστεί το ΠΑΣΟΚ με την σκληρή τοξική γλώσσα που υιοθετεί.
Ο Γιώργος Παπανδρέου στις εκλογές του 2009 βγήκε πρωθυπουργός με 44%. Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει τώρα δημοσκοπικά περί το 14%. Αυτοί που πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ ήδη τον εγκατέλειψαν.
Άρα το ακροατήριο που θα μπορούσε να είναι ευνοϊκό, κείται στη δεξιά παρυφή του ΠΑΣΟΚ. Αλλά αυτό θα το ελκύσει με σοβαρό λόγο, με πρόγραμμα που θα είναι πειστικά ρεαλιστικό. Όχι αντιγράφοντας την εξαλλοσύνη του ΣΥΡΙΖΑ, του Φάμελλου και του Τσίπρα. Τα «χαϊρια» τους τα βλέπουμε…
