Ο δημόσιος διάλογος προκαλεί εντύπωση για την επιφανειακότητά του, για την απόσταση από αυτά που απασχολούν κυρίαρχα τους πολίτες, για την απόσπαση από την κρίσιμη συγκυρία μεγάλων γεωστρατηγικών αναταράξεων, από τον κίνδυνο να βρεθούμε προ οικονομικής κρίσης και παγκόσμιας ύφεσης. Η τοξικότητα, η αδυναμία να συζητήσουν ανά δύο τα κόμματα ακόμα και της Αντιπολίτευσης, η μη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα δημιουργεί κινδύνους για την χώρα και την κοινωνία.
Τη στιγμή που παρατείνεται η κατάσταση στο Ιράν με ότι σημαίνει για τον κίνδυνο νέων πολεμικών συγκρούσεων και ο Ερντογάν κλιμακώνει με την Γαλάζια Πατρίδα και τις γκρίζες ζώνες στήνοντας σκηνικό έντασης, η συζήτηση γίνεται το αν ο Φάμελλος διέγραψε τον Π. Πολάκη ή αν κάποιοι κατηγορούν προκαταβολικά τις δημοσκοπήσεις. Ακόμα και Πολιτικοί που διετέλεσαν Πρωθυπουργοί ή Αντιπρόεδροι Κυβερνήσεων απογοητεύουν με τις παρεμβάσεις τους. Τι ήθελε ακριβώς να δείξει ο ευφυής κ. Ε. Βενιζέλος όταν ρωτούσε ειρωνικά σε ποιον θα πάρει τηλέφωνο ο Πρωθυπουργός αν χτυπήσει το τηλέφωνό του στις 3 π.μ;
Αμφιβάλει ότι ακόμα και όποιοι έχουν σοβαρές ενστάσεις για τον Κ. Μητσοτάκη, του αναγνωρίζουν ότι οποιαδήποτε κρίση χειρίστηκε (εισβολή στον Έβρο, Covid, μεταναστευτικές ροές κ.λ.π).Τι ήθελε ακριβώς να υπονοήσει ο Α. Σαμαράς με την παρέμβασή του για την απομάκρυνση των Pattriot από την Κάρπαθο με απόφαση του ΚΥΣΕΑ; Μήπως να υπονοήσει ότι μία Κυβέρνηση που έχει θωρακίσει την χώρα με τα εξοπλιστικά προγράμματα και τις διεθνείς Συμφωνίες είναι ενδοτική; Μήπως να παίξει στο χαμένο για αυτόν γήπεδο ενός πατριωτισμού που πιστεύει ότι μόνο αυτός εκπροσωπεί; Το δοκίμασε, διαψεύστηκε εκ των γεγονότων, βρέθηκε με πρόθεσή του εκτός ΝΔ. Τι άλλο;
Την στιγμή που χρειάζεται μια γενναία κίνηση μεγάλων αλλαγών στο Σύνταγμα για τη θωράκιση και την ενίσχυση του Κράτους Δικαίου, των θεσμών, της Δικαιοσύνης, τι ακριβώς σημαίνει το κατ' επανάληψη επαναλαμβανόμενο απόφθεγμα του κ. Ε. Βενιζέλου «ο σεβασμός του Συντάγματος προηγείται οποιασδήποτε Αναθεώρησης»;
Μήπως ότι δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα; Γιατί δεν πιστεύει κανείς ότι οι Έλληνες γυρνούσαν με το Σύνταγμα στο χέρι μήπως και κάτι δεν εφαρμόζουν, όταν ο ίδιος πρωταγωνιστούσε σε συνταγματικές αλλαγές. Ή μήπως ότι η τωρινή Κυβέρνηση καταπατάει καθημερινά το Σύνταγμα και αν είναι έτσι, γιατί δεν το καταγγέλλει ευθέως, ώστε να συμμετέχει στο μέτωπο όσων μιλάνε για παρακράτος, θεσμικές εκτροπές, διαφθορά και υποχώρηση του Κράτους Δικαίου παρά την ύπαρξη Διεθνών Εκθέσεων για το αντίθετο; Κάπου ο αντιπολιτευτικός οίστρος δεν πρέπει να καταλαγιάσει, πολύ περισσότερο όταν πράγματα που λέγονται είναι κάτι περισσότερο από ακραία;
Σε μια συγκυρία που οι πολίτες αναζητούν λύσεις για τα προβλήματά τους, παλεύουν για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και απαιτούν από την Κυβέρνηση και τον Κ. Μητσοτάκη να μην θυμώνει απλά με την ακρίβεια, αλλά να πείθει ότι «πιάνει τον ταύρο από τα κέρατα» για να την πατάξει και να βελτιώσει τη ζωή τους, τι θα συζητάμε; Θα ψάχνουμε για σκάνδαλα και σκανδαλάκια με βάση δημοσιεύματα, θα χτυπάμε αλύπητα τη Δικαιοσύνη η και μετά θα παριστάνουμε τους έκπληκτους για τη μείωση εμπιστοσύνης για αυτή; Θα συζητάμε αν χρειάζεται τεχνοκρατική επάρκεια στη διοίκηση σε μια φάση που η ψηφιοποίηση και η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί αν αλλάξει τα πάντα, βλέποντας σε λίγο και επικίνδυνες παρενέργειες στην ανεργία, στις εργασιακές σχέσεις, σε κάθε τομέα της ζωής μας;
Σε κάθε περίπτωση δεν μπορούμε να πάμε σε εκλογές σε σκηνικό Φαρ Ουέστ, χαριτολογώντας περί «τακτικής ροκ» από το ένα ή το άλλο κόμμα λες και ζούμε στη δεκαετία του ‘80. Ασφαλώς αν κάποιοι θέλουν δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Απλά σ' αυτή την χώρα την είδαμε την τοξικότητα, την εχθροπάθεια, το μίσος κατά πολιτικών αντιπάλων. Τη ζήσαμε, τη νιώσαμε, το πληρώσαμε και την πληρώνουμε. Και ας σκεφτούν κάποιοι, ότι όλο αυτό το κλίμα δεν βοηθάει ούτε κάποια κόμματα, ούτε την υστεροφημία Πολιτικών που περιμένει άλλα ο λαός από αυτούς, ούτε το πολιτικό σύστημα, ούτε την κοινωνία. Μάλλον, τον αντισυστημισμό βοηθάει και ενισχύει, με ότι αυτό σημαίνει. Αν θέλουν να ρίξουν τον Κ. Μητσοτάκη ας το επιδιώξουν, όχι με ανούσια πυροβολητά, αλλά με αντιπαράθεση ακόμα και έντονη, αλλά για όσα απασχολούν τους πολίτες, έχοντας στον νου ότι σε κάποια θέματα χρειάζονται και συναινέσεις.
* Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
