Εμφανίστηκε ως αντίληψη, άποψη από την πρώτη στιγμή που ιδρύθηκαν τα δύο νέα κόμματα και ο πρώτος κύκλος δημοσκοπήσεων κατέγραψε σημαντικές αλλαγές στα ποσοστά όλων των δυνάμεων της αντιπολίτευσης και σοβαρές μεταβολές. Σε συζητήσεις σε πάνελ διατυπωνόταν η άποψη, ότι το Μαξίμου πουσάρει τον Α. Τσίπρα για να εμφανίζεται δεύτερος, γιατί επιλέγει αντίπαλο. Στην πιο ακραία εκδοχή μάλιστα δημοσκοπικές εταιρείες παρουσιάζονταν σχεδόν σε εντεταλμένη υπηρεσία για να παρουσιάζουν πρώτη την ΝΔ και ταυτόχρονα δεύτερο τον Α. Τσίπρα. Μιλάμε εν ολίγοις για πολιτικές ανοησίες διανθισμένες με ολίγη συνωμοσιολογία. Στην Ελλάδα ζούμε όμως. Δεν χρειάζεται να τα παίρνουμε και όλα τοις μετρητοίς.
Γιατί να θέλει να πουσάρει άραγε τον Α. Τσίπρα η ΝΔ; Αισθανόταν τόσο μεγάλο κίνδυνο από το δεύτερο μέχρι πριν ένα μήνα ΠΑΣΟΚ, με το οποίο εμφάνιζε σταθερά double score στην πρόθεση ψήφου και στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός ο Κ. Μητσοτάκης, εμφάνιζε αποδοχή τετραπλάσια από αυτή του Ν.Ανδρουλάκη;
Ωστόσο, ακόμα και αν μπαίναμε σε όλη αυτή την συζήτηση και την λαμβάναμε στα σοβαρά, πώς θα πούσαρε τον Α. Τσίπρα; Αυτά δεν γίνονται στην ζωή αλλά μόνο σε φαντασιώσεις και χρησιμοποιούνται συνήθως σαν άλλοθι αδυναμίας. Ο Α. Τσίπρας πέρασε στη δεύτερη θέση με το που εμφανίστηκε η Ε.Λ.Α.Σ και μάλιστα με ταυτόχρονη πτώση του ΠΑΣΟΚ 3%-4%, γιατί προφανώς υπήρχαν και υπάρχουν κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που διαπίστωναν ότι καμία πολιτική δύναμη της αντιπολίτευσης δεν μπορούσε να απειλήσει τον Κ. Μητσοτάκη και ότι υπήρχε απουσία ηγεσίας που θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο.
Γι αυτό αν κάποιος πούσαρε τον Α. Τσίπρα είναι η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να αδράξει την ευκαιρία που είχε και βέβαια της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Μπορεί και θα μπορέσει ο Α. Τσίπρας; Θα το δούμε, ωστόσο είναι κλειδωμένη η πρώτη θέση για την ΝΔ και άλλα είναι αυτά που παίζονται αυτή την ώρα. Κρίνεται το ακριβές ποσοστό της και αν θα μπορέσει να σχηματίσει αυτοδύναμη Κυβέρνηση.
Ο Α. Τσίπρας εμφανίστηκε με ένα 15%-15,5% και στο ενδιάμεσο διάστημα μάλλον φαίνεται να ανεβαίνει παρά να πέφτει, όπως πολλοί ως συνήθως και σε άλλες περιπτώσεις βιάζονται να προβλέψουν. Ίδρυσε ένα νέο κόμμα και μέχρι στιγμής αυτό προσπαθεί να το εμπεδώσει στην κοινή γνώμη με την εμφάνιση νέων προσώπων που κάποια μπορεί να επιβιώσουν, να αντέξουν και κάποια όχι.
Πάντως σε κάθε περίπτωση κάποιοι είναι αρκετά σοβαροί άνθρωποι και μάλιστα από τον χώρο της Παραγωγής και της Επιστήμης. Όσο δε τηρεί αυτή την αυστηρή, σκληρή στάση απέναντι σε παλιότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον κερδίζει, γιατί έτσι είναι σαν να πείθει ότι πράγματι κάτι νέο δημιουργεί. Φτάνει αυτό; Όχι.
Γιατί υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό της τάξης του 65% το λιγότερο που δεν θέλει να ακούσει για αυτόν, ενθυμούμενη την προηγούμενη πορεία του ως Αντιπολίτευση και ως Κυβέρνηση. Κορυφαίες επιλογές του έχουν καταγραφεί αρνητικά στον σκληρό δίσκο της συλλογικής μνήμης. Όχι, γιατί το νέο στην Πολιτική προκύπτει κυρίως από τις ιδέες, τις προτάσεις, το περιεχόμενο της Πολιτικής, μιας Πολιτικής που αναμένουμε να ακούσουμε, αφού υπήρχαν στο προηγούμενο διάστημα διάφορες δηλώσεις που είχαν άρωμα παρελθόντος.
Όχι επίσης, γιατί υπάρχουν δυνάμεις, στελέχη από τον ευρύτερο τέως συριζαϊκό χώρο, που αποκλειόμενα, πιθανά κάπως θα αντιδράσουν και πιθανά να δούμε να υπάρχει κάποιο κόστος από αυτές, τις όποιες αντιδράσεις. Όχι τέλος, γιατί και άλλες αντιπολιτευόμενες δυνάμεις βλέποντας να χάνουν προς το νέο κόμμα δυνάμεις θα αμυνθούν. Θα επιτεθούν, κάτι θα κάνουν ή πρέπει να κάνουν τέλος πάντων.
Άρα το ξεκίνημα του Α. Τσίπρα ήταν ενθαρρυντικό, φαίνεται ότι μπορεί να έχει και άλλες « εισπράξεις», αλλά θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι στην Πολιτική όλα προχωράνε γραμμικά. Κανένα κόμμα δεν μπορεί να ανεβαίνει ή να πέφτει αενάως και σε κάθε περίπτωση για να πειστεί μια πολύ δύσκολη στα αντανακλαστικά της κοινωνία λόγω όσων έχει βιώσει από τα Μνημόνια και μετά εν μέσω μεγάλων κρίσεων πρέπει να κερδίσεις την εμπιστοσύνη της και την πίστη ότι μπορεί να κάνεις θετικά πράγματα για την ζωή των ανθρώπων και την πορεία της χώρας. Δεν είναι εύκολα όλα αυτά, ακόμα και αν αφαιρέσουμε τον παράγοντα των απρόβλεπτων γεγονότων και των περιστάσεων που συχνά καθορίζουν εξελίξεις.
Έχουμε πολύ δρόμο μέχρι τις εκλογές για να μπορέσουμε να κλειδώσουμε πρόχειρες εξελίξεις, αν και φαίνεται αυτή την στιγμή ότι μάλλον οδεύουμε σε ένα διπολισμό κάποιας κλίμακας που θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση τα κόμματα ιδιαίτερα από την Τρίτη θέση και κάτω και μάλιστα από την πρώτη Κυριακή. Κάτι τέτοιο προφανώς βολεύει για διαφορετικούς λόγους και τον Κ. Μητσοτάκη και τον Α. Τσίπρα που δείχνει ότι μάλλον « καπαρώνει» την δεύτερη θέση.
Ωστόσο, ας περιμένουμε. Θα ζήσουμε πολλές εξελίξεις, πολλές διεργασίες. Είναι μακρύς ο δρόμος μέχρι τις εκλογές και ο χρόνος θα είναι πολύ πυκνός πολιτικά. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να βιαζόμαστε να προδιαγράψουμε το μέλλον.
*Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
