Αν γνώριζα ποιος είναι θα σας το έλεγα. Αλλά δεν γνωρίζω να υπάρχει κάποιος (ή κάποιοι), προφανώς από τους μερακλήδες του υψηλού κατεστημένου (αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε «Διαπλοκή») που να σχεδιάζουν την επιστροφή Τσίπρα. Ούτε γνωρίζω κάποιους (ή κάποιον) που να είναι μάλιστα διατεθειμένοι να πληρώσουν για να το επιτύχουν. Είναι όμως πολύ πιθανό να υπάρχουν κάποιοι και είναι σίγουρο ότι θα πλήρωναν πολλά για να το επιτύχουν.
Εξάλλου, όταν παρακολουθώ τις κινήσεις του κ. Δούκα, ο οποίος στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του ασχολείται με τα δημαρχιακά καθήκοντά του, μια φωνή, από αυτές που ψιθυρίζουν τα συνομωσιολογικά, μου ψιθυρίζει πόσο χρήσιμο θα ήταν να διχαστεί ανοικτά το ήδη διχασμένεο ΠΑΣΟΚ.
Για να είμαστε ακριβέστεροι, σκοπός θα ήταν, αμέσως μετά την πρώτη κάλπη, να διασπαστεί το ΠΑΣΟΚ. Χρειάζεται βεβαίως μια κάποια λεπτότητα: αν ο κ. Δούκας επιμείνει να πιέζει δημοσίως στην αντίθετη κατεύθυνση προς εκείνη που συν-αποφάσισαν οι πασόκοι στο προ ολίγων εβδομάδων συνέδριό τους, είναι πιθανόν η διάσπαση να έλθει ενωρίτερα, να είναι σφοδρότατη και να χαλάσει οριστικά η σούπα.
Εκτός πια κι αν οι «σπόνσορες» Τσίπρα ετοιμάζουν και αυτό σενάριο. Αν δηλαδή στις επόμενες πολλές εβδομάδες μέχρι τις εκλογές αλά Μητσοτάκη, η πλατφόρμα Τσίπρα συνεχίσει να τσιμπάει στις δημοσκοπήσεις, μια ανοικτή συμμαχία με κάποια πράσινη διάσπαση θα μπορούσε, τότε, να δώσει πρόκριμμα επικράτησης.
Ας πάρουμε τα ευρήματα της χθεσινής δημοσκόπησης Opinion Poll/Action24. Στην αδιαμεσολάβητη Πρόθεση Ψήφου, Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ, μαζί με τα άλλα ομοιοκατάληκτα «ψιλά» φθάνουν στο ίδιο ποσοστό με αυτό που με σαφήνεια προτιμά τη ΝΔ: δηλαδή στο 25+.
Εφόσον οι άνεμοι συνεχίσουν προς αυτή την κατεύθυνση, μια ένωση γύρω από τον Τσίπρα θα μπορούσε να κερδίσει τον Μητσοτάκη, στο... νήμα.
Προφανώς ο πρωθυπουργός δεν θα καθήσει με σταυρωμένα τα χέρια, αλλά οποιαδήποτε απώλεια ψήφων μπορεί να αποβεί μοιραία. Οποιος είχε την «ιδέα» να κατεβάσει την κυρία Λατινοπούλου για να πελεκήσει τον Βελόπουλο ή δεν ξέρω τι άλλο, θα πρέπει να το έχει μετανοιώσει.
Είναι προφανές ότι ένα κόμμα Σαμαρά θα κάνει τη μεγάλη διαφορά, ακόμη και αν περιοριστεί σε συμβολικό μερίδιο της κάλπης.
Συμπέρασμα: διάσπαση του ΠΑΣΟΚ, περιχαράκωση στην υποστήριξη Μητσοτάκη και ανάδειξη σε ρόλο μπαλαντέρ της κυρίας Καρυστιανού.
Να γιατί μ’ αρέσουν τα ψυχεδελικά σχέδια πολιτικής φαντασίας. Βλέπετε και οι διαπλεκόμενοι, άνθρωποι είναι: κάποτε βαριούνται και υφαίνουν σενάρια.
