Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2027, ο υποψήφιος του κόμματος της Λεπέν, Jordan Bardella, όχι μόνο περνά στον δεύτερο γύρο, αλλά σε αρκετά σενάρια τον κερδίζει κιόλας.
Η μέτρηση της Odoxa έδειξε, για πρώτη φορά, ότι ο Μπαρντελά επικρατεί σε όλα τα υποθετικά ζευγάρια του δεύτερου γύρου που δοκιμάστηκαν.
Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες αναλύσεις, κερδίζει στον δεύτερο γύρο απέναντι στον Jean-Luc Mélenchon με μεγάλη διαφορά, ενώ εμφανίζεται να επικρατεί και απέναντι στους Édouard Philippe, Gabriel Attal και Raphaël Glucksmann.
Αντίστοιχα, στις δημοσκοπήσεις στη Γερμανία το AfD εμφανίζεται πλέον ως πρώτο κόμμα, με ολοένα και μεγαλύτερη διαφορά από το δεύτερο, το CDU του καγκελαρίου Μερτς.
Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την Ελλάδα από μια συστημική πολιτική αλλαγή, με μετατόπιση πρώτα της Γαλλίας - με την οποία έχουμε και ειδική συμμαχική σχέση - και στη συνέχεια της Γερμανίας, η οποία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της στάσης της ΕΕ;
Τόσο η Λεπέν στη Γαλλία όσο και το AfD στη Γερμανία ενσωματώνουν στις πολιτικές τους θέσεις έντονα αντι-ισλαμικά στοιχεία, ως απάντηση στα προβλήματα που, κατά την άποψή τους, έχει δημιουργήσει η ανεξέλεγκτη μετανάστευση μουσουλμάνων στις δύο χώρες και γενικότερα στην Ευρώπη.
Αρκούν όμως αυτές οι τοποθετήσεις για μια ευνοϊκότερη αντιμετώπιση, εκ μέρους των δύο χωρών, των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;
Ο πρόεδρος Μακρόν δήλωσε πριν από λίγες ημέρες ότι η Γαλλία θα βρεθεί στο πλευρό της Ελλάδας εάν απειληθεί η εδαφική της ακεραιότητα. Επιπλέον, όταν η Κύπρος χρειάστηκε υποστήριξη λόγω της κρίσης που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν, η Γαλλία ήταν η δεύτερη χώρα μετά την Ελλάδα που έστειλε δυνάμεις στην περιοχή.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση Μερτς στη Γερμανία ήρε πριν από λίγες εβδομάδες τους περιορισμούς στις εξαγωγές αμυντικού υλικού προς την Τουρκία. Το AfD πώς θα χειριζόταν αντίστοιχα τις εξαγωγές αμυντικού υλικού προς μια μουσουλμανική χώρα που κατέχει τμήμα κράτους-μέλους της ΕΕ;
Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δεν είναι απλές.
Η επιθυμία της πλειοψηφίας των κρατών - μελών της ΕΕ για συμπερίληψη της Τουρκίας ως στρατηγικού εταίρου στην αμυντική θωράκιση της Ευρώπης πώς θα εξελιχθεί, εάν στις δύο ισχυρότερες χώρες αναδειχθούν ευρωσκεπτικιστικές κυβερνήσεις;
Το πιθανότερο είναι ότι οι δεσμοί μεταξύ των χωρών της ΕΕ και της Ευρωζώνης θα χαλαρώσουν, προς όφελος των ανταγωνιστών τους.
Μια τέτοια εξέλιξη αποδυναμώνει την προσδοκία της Ελλάδας ότι τα σύνορά της θα θεωρούνται σύνορα της ΕΕ και ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές θα αναδειχθούν σε ευρωτουρκικές, οι οποίες θα πρέπει να επιλυθούν με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.
Βέβαια, η Γαλλία, ως περιφερειακή και ευρωπαϊκή δύναμη, αισθάνεται ολοένα και πιο έντονα τον τουρκικό ανταγωνισμό στη Μεσόγειο και την Αφρική. Μια περισσότερο εθνικιστική κυβέρνηση είναι λογικό να επιδιώξει να επικρατήσει σε αυτόν τον ανταγωνισμό. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Γαλλία.
Μια Γαλλία χωρίς την Ευρώπη πίσω της, όμως, στον σύγχρονο κόσμο μοιάζει περισσότερο με μια περιφερειακή δύναμη δεύτερης γραμμής. Το ίδιο ισχύει και για τη Γερμανία. Μια διάλυση -ή έστω σημαντική χαλάρωση- της ΕΕ θα ικανοποιούσε ιδιαίτερα την Τουρκία και τη Ρωσία.
Η Ελλάδα, βέβαια, εκτός από τη Γαλλία και την ΕΕ, διατηρεί στενούς συμμαχικούς δεσμούς με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οι δεσμοί αυτοί παραμένουν, προς το παρόν, ισχυροί.
Το σταθερότερο και ισχυρότερο σενάριο για το ελληνικό μέλλον παραμένει εκείνο που θέλει τη χώρα μέλος μιας ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πολιτικές εξελίξεις, όμως, στη Γαλλία και τη Γερμανία ενδέχεται να δοκιμάσουν αυτό το σενάριο.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
Διπλασιασμός τιμής ηλεκτρικού
Κε Στούπα καλημέρα
Διάβασα με προσοχή το άρθρο σας σχετικά με τον διπλασιασμό της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος και τις γενεσιουργές αιτίες αύξησης της.
Η απορία μου είναι γιατί η Βουλγαρία κατάφερε και έχει ήδη πάνω από 2,5 GW και 10 GW υπό κατασκευή σε χωρητικότητα αποθηκευτικούς χώρους ηλεκτρικής ενέργειας, καθιστώντας την 3η δύναμη στην ΕΕ μετά την Γερμανία και την Ιταλία. Η ενέργεια είναι από τα πιο σημαντικά αν όχι το σημαντικότερο προς επίλυση θέμα και εκεί αναδεικνύεται ο σοβαρός σχεδιασμός και η εφαρμογή των κατάλληλων πολιτικών.
Δηλαδή εν ολίγοις το επιτελικό κράτος πάτωσε στον τομέα αυτόν αφού κατάφερε να είμαστε πρώτοι στην παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ η οποία όμως στην ουσία πετιέται καθότι δεν υπάρχουν χώροι αποθήκευσης. Σαν αποτέλεσμα έχουμε ακριβές τιμές ρεύματος με τα ανάλογα προβλήματα στις επιχειρήσεις και αντιμετώπιση με επιδόματα στους λογαριασμούς των νοικοκυριών, επιβεβαιώνοντας περισσότερο ψηφοθηρική αντίληψη παρά ριζική αντιμετώπιση του ζητήματος.
Ενώ λοιπόν το επιτελικό κράτος προσπαθεί ακόμα να ανακαλύψει το ρυθμιστικό πλαίσιο και να εξαλείψει την γραφειοκρατία η Βουλγαρία έχει ήδη επιλύσει το θέμα της ενέργειας, απαντώντας έτσι εμπράκτως στο γιατί είμαστε σε επιδόσεις σε όλους σχεδόν τους τομείς στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ οδεύοντας υπερήφανα προς την τελευταία.
Σκωπτικά αναφέρω ότι αφού με το πνεύμα της αριστείας δεν τα πολυκαταφέρνουμε μήπως είναι καλύτερα να επικρατήσει η απλή λογική, ο ρεαλισμός για την εξεύρεση λύσεων χωρίς πολιτικούς βερμπαλισμούς;
Φιλικά, Φώτης Πλακογιάννης.
