Πάνω από 100 ημέρες έχουν περάσει αφότου άρχισαν να πέφτουν αμερικανικές και ισραηλινές βόμβες στο Ιράν, και πλέον, έπειτα από τη συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, οι δύο πλευρές δηλώνουν ότι βγήκαν νικήτριες, ένδειξη που δείχνει το πόσο πολύ χρειαζόντουσαν έναν τρόπο εξόδου από τη σύγκρουση.
Η συμφωνία έχει πλέον τερματίσει επίσημα τις εχθροπραξίες, όμως οι πιο δύσκολες διαπραγματεύσεις μόλις ξεκινούν.
Σύμφωνα με ανάλυση του BBC, και οι δύο πλευρές έχουν παρουσιάσει τη συμφωνία στις κοινωνίες τους ως επιτυχία, ωστόσο ούτε η μία ούτε η άλλη έχουν πείσει πλήρως το εσωτερικό τους ακροατήριο, ενώ οι εγχώριοι επικριτές και στις δύο χώρες υποστηρίζουν ότι έγιναν υπερβολικές παραχωρήσεις.
Όσον αφορά το Ιράν, η συμφωνία με τις ΗΠΑ προσφέρει κάτι εξίσου σημαντικό με μια εκεχειρία: τη δυνατότητα να υποστηρίξει ότι όχι μόνο επιβίωσε του πολέμου χωρίς να παραδοθεί, αλλά ότι βγήκε από αυτόν ενισχυμένο.
Από την αρχή, ο βασικός στόχος της Τεχεράνης δεν ήταν απαραίτητα η στρατιωτική νίκη επί των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αλλά η διατήρηση του καθεστώτος, της ηγεσίας και μιας διαπραγματευτικής θέσης που δεν θα είχε καταρρεύσει.
Το Μνημόνιο Κατανόησης (MoU), όπως ονομάζεται η συμφωνία, επιτρέπει στο Ιράν να προβάλλει ότι πέτυχε αυτόν τον στόχο.
Το έγγραφο, το οποίο υπεγράφη ξεχωριστά από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και τον πρόεδρο του Ιράν, προβλέπει ένα πλαίσιο 60 ημερών διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Παράλληλα, προβλέπει άμεση παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, αμοιβαίο σεβασμό της κυριαρχίας, επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ και άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού στην ιρανική ναυσιπλοΐα.
Οι άμεσες υποχρεώσεις του Ιράν θεωρούνται σημαντικές αλλά σχετικά περιορισμένες. Η Τεχεράνη συμφώνησε να συμβάλει στην ασφαλή εμπορική διέλευση μέσω του Ορμούζ, να επαναβεβαιώσει ότι δεν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικών όπλων και να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα εμπλουτισμένου ουρανίου.
Οι δεσμεύσεις των ΗΠΑ είναι ευρύτερες. Σύμφωνα με το MoU, η Ουάσιγκτον θα ξεκινήσει την άρση του ναυτικού αποκλεισμού, θα εκδώσει εξαιρέσεις για τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου, θα απελευθερώσει δεσμευμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία και θα προωθήσει τη σταδιακή χαλάρωση των κυρώσεων.
Παράλληλα, προβλέπεται η προώθηση, σε συνεργασία με περιφερειακούς εταίρους, προγράμματος ανοικοδόμησης και οικονομικής ανάπτυξης για το Ιράν, ύψους τουλάχιστον 300 δισ. δολαρίων.
Τα πιο κρίσιμα θέματα έχουν μετατεθεί για το μέλλον και δεν έχουν επιλυθεί. Η τύχη του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου, το εύρος του προγράμματος εμπλουτισμού και η αποκατάσταση των πυρηνικών υποδομών θα αποτελέσουν αντικείμενο νέων, πιεστικών διαπραγματεύσεων, όπως αναλύει το βρετανικό μέσο.
Αυτό δημιουργεί πολιτικό πρόβλημα για την ιρανική ηγεσία. Κρατικά μέσα ενημέρωσης, οι Φρουροί της Επανάστασης, το κοινοβούλιο και σκληροπυρηνικοί παράγοντες έχουν ήδη καλλιεργήσει την εικόνα ότι το Ιράν «νίκησε» τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
