Μια πιθανή σημαντική πρόοδος στις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει στο άνοιγμα εκ νέου των Στενών του Ορμούζ, ωστόσο οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν θα πρέπει να αναμένουν ότι οι κεντρικές τράπεζες θα αλλάξουν γρήγορα στάση, σύμφωνα με αναλυτές της ING.
Η ING επισημαίνει ότι οι εικασίες για επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ έχουν εξελιχθεί σε έναν γνώριμο κύκλο, σημειώνοντας ότι παρόμοια δημοσιεύματα «θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή τους τελευταίους δύο μήνες».
Ωστόσο, λαμβάνοντας το σενάριο ως δεδομένο, οι αγορές φαίνεται να είναι έτοιμες να αφήσουν πίσω τους την κρίση. Η τράπεζα αναφέρει ότι οι μετοχές καταγράφουν νέα υψηλά, ενώ τα διετή επιτόκια ανταλλαγής (swap rates), που θεωρούνται δείκτης των προσδοκιών για τη νομισματική πολιτική, έχουν αρχίσει να υποχωρούν καθώς οι τιμές του πετρελαίου αποκλιμακώνονται.
Παρ’ όλα αυτά, η ING προειδοποιεί ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ενδέχεται να αντιδράσουν με πολύ μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι τιμές του πετρελαίου ενδέχεται να μην υποχωρήσουν σημαντικά ακόμη και σε περίπτωση συμφωνίας. Η αγορά θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει έλλειμμα «άνω των 1,6 δισ. βαρελιών όταν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία», αναφέρει η ING, προσθέτοντας ότι θα πρέπει να αναπληρωθούν τα στρατηγικά αποθέματα και να αποκατασταθεί η παραγωγή που έχει πληγεί.
Η ομάδα αναλυτών ενέργειας της τράπεζας δεν αναμένει ότι η τιμή του αργού πετρελαίου θα υποχωρήσει «κάτω από τα 90 δολάρια ανά βαρέλι φέτος, ακόμη και αν οι ροές πετρελαίου επανέλθουν σχεδόν σε φυσιολογικά επίπεδα έως τον Ιούλιο».
Οι αγορές φυσικού αερίου οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα. Η ING έχει προειδοποιήσει ότι η Ευρώπη ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με νέα στενότητα στην αγορά αργότερα μέσα στο έτος, γεγονός που σημαίνει ότι οποιαδήποτε αποκλιμάκωση των τιμών μπορεί να αποδειχθεί προσωρινή.
Με τους κινδύνους για τον πληθωρισμό να παραμένουν ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις μεταβολές των ενεργειακών τιμών, η ING εκτιμά ότι οι κεντρικές τράπεζες θα διστάσουν να αντιδράσουν στη βραχυπρόθεσμη αισιοδοξία των αγορών, ακόμη και αν οι γεωπολιτικές συνθήκες βελτιωθούν ταχύτερα από το αναμενόμενο.
