Ένα βαθύ στρατηγικό χάσμα έχει αναδυθεί μεταξύ των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων συμμάχων της σχετικά με τη σκοπιμότητα μιας επιχείρησης με στόχο το βίαιο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.
Ο πρόεδρος Τραμπ έχει ζητήσει μια πολυεθνική στρατιωτική επιχείρηση για να σπάσει τον αποτελεσματικό αποκλεισμό που επιβάλλει το Ιράν στην πιο ζωτική πετρελαϊκή αρτηρία του κόσμου.
Μια έκθεση της Wall Street Journal υποδηλώνει ότι οι ηγέτες των συμμάχων και οι ναυτικοί εμπειρογνώμονες θεωρούν μια αμιγώς στρατιωτική λύση ως «μη ρεαλιστική». Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι οι κίνδυνοι για την εμπορική ναυτιλία παραμένουν υπερβολικά υψηλοί για να ξαναρχίσει η κυκλοφορία χωρίς επίσημη κατάπαυση του πυρός και ένα συντονισμένο διεθνές διπλωματικό πλαίσιο.
Η ασύμμετρη απειλή: Πέρα από τους συμβατικούς ναυτικούς στόλους
Οι αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν υποβαθμίσει σημαντικά τον συμβατικό ναυτικό στόλο του Ιράν, αλλά στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η κύρια απειλή για τα Στενά πλάτους 20 μιλίων παραμένει ανέπαφη.
Η «Ολοκληρωμένη Ακτοπροστασία» του Ιράν βασίζεται σε ένα πυκνό δίκτυο χερσαίων πυραύλων κατά πλοίων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών και τακτικών «σμήνους» που περιλαμβάνουν εκατοντάδες μικρά σκάφη ταχείας επίθεσης.
Τα μέσα επίθεσης συχνά κρύβονται σε ορεινά τούνελ και σπήλαια αλατιού κατά μήκος της ακτογραμμής 1.000 μιλίων του Ιράν και στο νησί Κεσμ, επιτρέποντας αιφνιδιαστικές επιθέσεις με σχεδόν μηδενικό χρόνο προειδοποίησης για τα διερχόμενα δεξαμενόπλοια.
Η διπλωματική οδός προς την επανέναρξη
Η γενική συναίνεση μεταξύ των εμπειρογνωμόνων σε θέματα θαλάσσιας ασφάλειας είναι ότι το πρώτο βήμα για την αποκατάσταση των παγκόσμιων εμπορικών ροών θα είναι πιθανότατα ένα ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών και όχι μια ναυτική επέμβαση.
Ο Christian Bueger, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, προτείνει ότι μια πολυεθνική δύναμη θα πρέπει να επικεντρωθεί στην «αντιμετώπιση περιστατικών και τη διαβεβαίωση του κλάδου» και όχι στη συνοδεία μεμονωμένων πλοίων.
Ωστόσο, παραμένει ένα κρίσιμο οικονομικό εμπόδιο: η απαίτηση του Ιράν για αποζημίωση. Η Τεχεράνη έχει δηλώσει ότι ενδέχεται να διατηρήσει τον έλεγχο των προμηθειών καυσίμων, χημικών και λιπασμάτων έως ότου λάβει αποζημίωση για τις ζημίες που υπέστη κατά τη διάρκεια του πενταετούς πολέμου.
