Η μάχη για τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ και των κρίσιμων ενεργειακών υποδομών αναδεικνύεται σε κομβικό σημείο της σύγκρουσης με το Ιράν, καθώς ΗΠΑ και Ισραήλ εξετάζουν νέα στρατηγικά σενάρια.
Σύμφωνα με την Washington Post, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ φαίνεται να θεωρούν ότι ο έλεγχος του Στενού του Ορμούζ και βασικών ενεργειακών εγκαταστάσεων μπορεί να αποτελέσει το αποκορύφωμα της στρατιωτικής σύγκρουσης με το Ιράν.
Το άνοιγμα της κρίσιμης θαλάσσιας οδού, μέσω της οποίας διέρχεται σημαντικό ποσοστό των παγκόσμιων ενεργειακών προμηθειών, έχει αναδειχθεί σε βασικό στόχο, καθώς ενισχύονται οι αμφιβολίες για την επίτευξη των αρχικών στρατηγικών επιδιώξεων που είχαν τεθεί, όπως η αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη ή η πλήρης εξάλειψη της δυνατότητας του Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα, κάτι που η Τεχεράνη αρνείται ότι επιδιώκει.
Η αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ θα μπορούσε να επιτρέψει στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να τερματίσει τη σύγκρουση, να διακηρύξει πολιτική νίκη, να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της αυξανόμενης διεθνούς ενεργειακής κρίσης και να περιορίσει ένα από τα βασικά μέσα αποτροπής του Ιράν έναντι μελλοντικών στρατιωτικών ενεργειών.
Σύμφωνα με την ανάλυση, επιπλέον αμερικανικές δυνάμεις, αποτελούμενες από περίπου 4.500 ναύτες και πεζοναύτες, αποστέλλονται στη Μέση Ανατολή. Στο στρατιωτικό πακέτο περιλαμβάνεται αποβατική δύναμη μεγέθους τάγματος με ελικόπτερα, μαχητικά αεροσκάφη F-35 και τεθωρακισμένα οχήματα. Ισραηλινός αξιωματούχος εκτιμά ότι η ανάπτυξη αυτή ενδέχεται να συνδέεται με ενδεχόμενη επιχείρηση κατάληψης της νήσου Χαργκ, η οποία αποτελεί βασικό κόμβο εξαγωγών ιρανικού πετρελαίου.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι μια επιχείρηση για την πλήρη αποκατάσταση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες, να θέσει σε κίνδυνο αμερικανικές δυνάμεις και να απαιτήσει μακροχρόνια δέσμευση στρατιωτικών και πληροφοριακών πόρων των ΗΠΑ. Ακόμη και μετά από πλήγματα σε ιρανικές θέσεις κατά μήκος του στενού, η κυκλοφορία δεξαμενόπλοιων παραμένει σε μεγάλο βαθμό περιορισμένη.
Την ίδια στιγμή, αυξάνονται οι επικρίσεις στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί εκφράζουν ανησυχίες για την απουσία σαφούς τελικού στόχου της στρατιωτικής επιχείρησης, τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης της σύγκρουσης και το αίτημα του Πενταγώνου για χρηματοδότηση που υπερβαίνει τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια. Αντίθετα, άλλοι σύμμαχοι του Ντόναλντ Τραμπ τον ενθαρρύνουν να διατηρήσει την πίεση προς το Ιράν, ακόμη και με το ενδεχόμενο ανάληψης ελέγχου της νήσου Χαργκ, ως μέσο ενίσχυσης της στρατηγικής θέσης των ΗΠΑ στην περιοχή.
