Η Κίνα παραμένει προσηλωμένη στην επικείμενη συνάντηση του προέδρου Σι Τζινπίνγκ με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, παρά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, βλέποντας με προσοχή τον παρατεταμένο πόλεμο με το Ιράν ως πιθανό παράγοντα ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης της.
Σύμφωνα με κινεζικές πηγές που επικαλείται το CNN, η συνάντηση, που είχε αναβληθεί λόγω της σύγκρουσης, προγραμματίζεται πλέον για τις 14-15 Μαΐου. Το Πεκίνο τη θεωρεί κρίσιμη ευκαιρία για τη σταθεροποίηση των σχέσεων με τον βασικό του γεωπολιτικό ανταγωνιστή. Ωστόσο, η αβεβαιότητα παραμένει έντονη, καθώς η κρίση στο Ιράν έχει περιπλέξει τον σχεδιασμό της κινεζικής πλευράς, ιδίως λόγω του κινδύνου διαταραχής των ενεργειακών ροών μέσω των Στενών του Ορμούζ, από όπου η Κίνα αντλεί μεγάλο μέρος των εισαγωγών της.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η εισαγωγή του Ιράν στο επίκεντρο των αμερικανοκινεζικών σχέσεων δημιουργεί νέες προκλήσεις. Παράλληλα, εκφράζονται φόβοι ότι τυχόν αμερικανική στρατιωτική κλιμάκωση μετά τη συνάντηση θα μπορούσε να εκθέσει το Πεκίνο ως εγκαταλείπον σύμμαχο.
Η σύγκρουση, ωστόσο, δεν εξελίχθηκε όπως ανέμεναν οι ΗΠΑ. Αντί να ενισχύσει την αμερικανική ισχύ, ο πόλεμος φαίνεται να έχει οδηγήσει σε παρατεταμένη και δαπανηρή εμπλοκή, με διεθνείς οικονομικές επιπτώσεις. Αυτό, σύμφωνα με Κινέζους αξιωματούχους, ενδέχεται να αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική θέση της Ουάσιγκτον.
Το Πεκίνο εκτιμά ότι η κατάσταση δημιουργεί ευκαιρίες, ιδιαίτερα ενόψει των πολιτικών πιέσεων που αντιμετωπίζει ο Τραμπ στο εσωτερικό. Η Κίνα εμφανίζεται έτοιμη να αξιοποιήσει τη μεγάλη εγχώρια αγορά της και τον έλεγχο κρίσιμων πόρων, όπως οι σπάνιες γαίες, προκειμένου να επιτύχει παραχωρήσεις σε ζητήματα όπως η Ταϊβάν, οι τεχνολογικοί περιορισμοί και οι κυρώσεις.
Παράλληλα, η Κίνα έχει ενισχύσει τη διεθνή της εικόνα ως δύναμη σταθερότητας, προωθώντας εκκλήσεις για ειρήνη και στηρίζοντας αναπτυσσόμενες χώρες απέναντι στην ενεργειακή κρίση. Σύμφωνα με διεθνείς παρατηρητές, το Πεκίνο εμφανίζεται «ως η ώριμη δύναμη» σε αντίθεση με μια Ουάσινγκτον που «μάχεται χωρίς να κερδίζει».
Παρά τις εκτιμήσεις περί ενίσχυσης της κινεζικής θέσης, ορισμένοι ειδικοί τονίζουν ότι η ισορροπία ισχύος παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητη, με αμφότερες τις πλευρές να διατηρούν σημαντικά διαπραγματευτικά εργαλεία.
