Οι αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών ομολόγων κινήθηκαν ελαφρώς χαμηλότερα νωρίς την Τρίτη, μετά την έντονη άνοδο της προηγούμενης συνεδρίασης, καθώς οι αγορές επιχειρούν να αποτιμήσουν τις επιπτώσεις των νέων πληθωριστικών πιέσεων και την πιθανή αντίδραση των κεντρικών τραπεζών.
Σύμφωνα με το CNBC, η απόδοση του 10ετούς ομολόγου των ΗΠΑ υποχώρησε κατά περισσότερο από 1 μονάδα βάσης, στο 4,6073%, ενώ η απόδοση του 2ετούς τίτλου, που αντανακλά περισσότερο τις προσδοκίες για τη νομισματική πολιτική της Fed, μειώθηκε πάνω από 2 μονάδες βάσης, στο 4,0695%. Αντίθετα, το 30ετές αμερικανικό ομόλογο παρέμενε σχεδόν αμετάβλητο, με την απόδοσή του στο 5,1428%.
Η μικρή αποκλιμάκωση ήρθε μετά το sell-off της Δευτέρας, όταν η απόδοση του 10ετούς ομολόγου άγγιξε το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 μηνών. Την ίδια στιγμή, έρευνα της Bank of America έδειξε ότι το 62% των διαχειριστών κεφαλαίων παγκοσμίως εκτιμά πως η απόδοση του 30ετούς αμερικανικού ομολόγου θα φτάσει το 6%, επίπεδο που θα αποτελούσε υψηλό από τα τέλη του 1999.
Ανάλογες πιέσεις παρατηρούνται και στην Ευρώπη. Η απόδοση του 10ετούς γερμανικού ομολόγου διαμορφώθηκε στο 3,1471%, ενώ εκείνη του αντίστοιχου βρετανικού τίτλου παρέμεινε πάνω από το 5%, στο 5,115%. Οι αποδόσεις των 30ετών ομολόγων σε Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο παραμένουν επίσης αυξημένες, με το βρετανικό 30ετές Gilt να φτάνει το 5,773%.
Σύμφωνα με τον Μοχίτ Κουμάρ, επικεφαλής οικονομολόγο και στρατηγικό αναλυτή της Jefferies, το κλίμα στις αγορές ομολόγων καθορίζεται κυρίως από τρεις παράγοντες: την άνοδο των ενεργειακών τιμών, τις ανησυχίες για τα δημόσια ελλείμματα και, ειδικά στη Βρετανία, την πολιτική αβεβαιότητα. Ο ίδιος εκτίμησε ότι, ακόμη και σε περίπτωση αποκλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, οι τιμές του πετρελαίου δεν θα επιστρέψουν σύντομα στα προπολεμικά επίπεδα, προβλέποντας ότι θα είναι 25%-30% υψηλότερες σε ορίζοντα εξαμήνου.
Το Brent διαμορφωνόταν στα 110,38 δολάρια το βαρέλι και το WTI στα 108,67 δολάρια. Ο Κουμάρ προειδοποίησε επίσης ότι οι κυβερνητικές επιδοτήσεις στα καύσιμα θα αυξήσουν τις δανειακές ανάγκες των κρατών, ασκώντας πρόσθετη πίεση στις μακροπρόθεσμες αποδόσεις. Παράλληλα, αμφισβήτησε την ορθότητα των προσδοκιών για νέες αυξήσεις επιτοκίων, καθώς η ενίσχυση του πληθωρισμού συνοδεύεται από αυξημένο κίνδυνο επιβράδυνσης της ανάπτυξης.
