Χθες, για πολλοστή φορά, ο Ντόναλντ Τραμπ ανήγγειλε πως στις επόμενες 2-3 ημέρες θα υπογραφεί συμφωνία με το Ιράν. Με βάση τον νόμο των πιθανοτήτων κάποια στιγμή η πρόβλεψή του θα επαληθευτεί. Πάντως, με κάθε τέτοια δήλωση καταρρακώνεται κι άλλο η όποια αξιοπιστία του έχει απομείνει. Εν τω μεταξύ, οι Ιρανοί αξιωματούχοι αντιλαμβάνονται πως ο Τραμπ βρίσκεται σε προφανή κατάσταση αδυναμίας να διαχειριστεί πολιτικά την κατάσταση στον Κόλπο. Έτσι πέτυχαν μια σημαντική νίκη. Ο Αμερικανός πρόεδρος de facto αποδέχθηκε τη θέση της ιρανικής πλευράς και ο Λίβανος να μπει στο τραπέζι των συζητήσεων, ώστε τελικά να διασωθεί η Χεζμπολάχ. Μάλιστα προχθές το Ιράν έπληξε το Ισραήλ με πυραύλους, λόγω των μαχών που συνεχίζονται στον Λίβανο. Ήταν μια πρόκληση που δεν έμεινε αναπάντητη, όμως οι Ιρανοί δεν ήθελαν να στείλουν μήνυμα στον Νετανιάχου, αλλά στον Τραμπ. Και ο Τραμπ «τσίπμπησε» και απαίτησε από το Ισραήλ να διακόψει τις επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο και τους βομβαρδισμούς στη Βηρυτό.
Είναι επόμενο όταν ο ηγέτης της μοναδικής υπερδύναμης αγωνιά για μια συμφωνία, οι απέναντι να εκλαμβάνουν αυτή την αγωνία ως έλλειψη οποιασδήποτε στρατηγικής εξόδου και έτσι να αυξάνουν τις απαιτήσεις τους. Ο ηττημένος στρατιωτικά εκμεταλλεύεται την πολιτική ανεπάρκεια του νικητή. Αυτό έχει συμβεί πολλές φορές στην Ιστορία.
Χθες όμως το Ισραήλ αγνόησε εντελώς την απαίτηση του Τραμπ. Αφού ζήτησε την εκκένωση της Τύρου, στη συνέχεια προχώρησε στον βομβαρδισμό συγκεκριμένων περιοχών της προκαλώντας τον θάνατο οκτώ ατόμων. Είναι σαφές πλέον, πως παρά τα όσα ισχυρίζεται δημοσίως ο Τραμπ, οι σχέσεις του με τον Νετανιάχου έχουν διαρραγεί. Το Ισραήλ—κυβέρνηση και αντιπολίτευση—θεωρεί τη Χεζμπολάχ υπαρξιακή απειλή και δεν πρόκειται να αποδεχθεί οποιαδήποτε συμφωνία που θα αποσκοπεί στη διάσωσή της. Οι σήραγγες που ανακαλύφθηκαν στα σύνορα του Λιβάνου με το Ισραήλ επιβεβαίωσαν τις πληροφορίες πως η Χεζμπολάχ, στις αρχές Μαρτίου, ετοίμαζε εισβολή στο βόρειο Ισραήλ ανάλογη με αυτή τη Χαμάς την 7η Οκτωβρίου 2023.
Σημειωτέον, πως διεξάγονται συνομιλίες μεταξύ της ισραηλινής κυβέρνησης και της λιβανέζικης, όμως η Χεζμπολάχ δεν τις αναγνωρίζει. Ούτως ή άλλως ο Λίβανος είναι ένα κράτος περιορισμένης κυριαρχίας το οποίο αδυνατεί να επιβάλει τη θέλησή του στους ενόπλους της σιιτικής οργάνωσης. Συνεπώς οτιδήποτε συμφωνηθεί ελάχιστη αξία θα έχει, καθώς θα μείνει στα χαρτιά.
Φτάσαμε στο σημείο που φτάσαμε, διότι η αμερικανική πλευρά, σε αντίθεση με την ισραηλινή, μπήκε σε έναν πόλεμο χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς θέλει. Δηλαδή χωρίς στοχοδιάγραμμα και χωρίς χρονοδιάγραμμα. Από την αρχή, μέσω του αντιπροέδρου Βανς— άτομο περιορισμένης αντιλήψεως και εκφραστή της αντι-ισραηλινής τάσης μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα—απέτρεψε την εμπλοκή των Κούρδων στις επιχειρήσεις κατά του Ιράν και στη συνέχεια, κατά την πιο κρίσιμη στιγμή του πολέμου—επεδίωξε μια παρατεταμένη εκεχειρία.
Αυτός ο δρόμος που ακολουθεί ο Τραμπ δε συμβαδίζει με τα συμφέροντα του Ισραήλ και αυτό ήδη άρχισε να φαίνεται. Να δούμε ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της στρατηγικής απόκλισης, με δεδομένες τις απρόβλεπτες αντιδράσεις του Αμερικανού προέδρου.
