ΓΔ: 831,76 6,74 (0,82 %)

Τζίρος: 16,50 εκατ. €   RT

7ος χρόνος, ημέρα 1954η
Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2021

ΓΔ: 831,76 6,74 (0,82 %)

Τζίρος: 16,50 εκατ. €   RT

Μελέτη από Imperial College: Κλειδί η αντλησιοταμίευση για τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος 

Μελέτη από Imperial College: Κλειδί η αντλησιοταμίευση για τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος 

Καταλυτικός είναι ο ρόλος της αντιλησιοταμίευσης στην προσπάθεια των χωρών να αποκτήσουν ενεργειακό μηδενικό ισοσύγιο. Τα έργα αυτά συμβάλλουν στην αντικατάσταση κοστοβόρων τεχνολογιών για τη διασφάλιση φορτίου βάσης με χαμηλό ανθρακικό αποτύπωμα, στην μείωση των δαπανών για νέες ηλεκτρικές διασυνδέσεις αλλά και σε σειρά από επικουρικές υπηρεσίες για την ενίσχυση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών.

Τα παραπάνω αφορούν ευρήματα μελέτης του πανεπιστημίου Imperial College που επικεντρώθηκε στην Σκωτία και στόχο είχε το πως η Μεγάλη Βρετανία θα καταφέρει να αποκτήσει μηδενικό ισοζύγιο άνθρακα με το μικρότερο δυνατό κόστος, αλλά προφανώς τα συγκεκριμένα συμπεράσματα βρίσκουν εφαρμογή στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών.

Στα βασικά πλεονεκτήματα της αντλησιοταμίευσης, την οποία η μελέτη χαρακτηρίζει ως «την πιο καθιερωμένη τεχνολογία μακροχρόνιας αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας», είναι η συμβολή της στην εξοικονόμηση και στην μείωση επενδύσεων συνολικά στο ηλεκτρικό σύστημα. Σχεδόν το 75% της εξοικονόμησης προέρχεται από το γεγονός ότι οι αντλησιοταμιευτικοί σταθμοί απαλλάσσουν από επενδύσεις σε δαπανηρές τεχνολογίες για μονάδες βάσης με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, οι οποίες σε αντίθετη περίπτωση θα χρειάζονταν για την αντιστάθμιση της στοχαστικότητας των ΑΠΕ και, κατά συνέπεια, την ασφάλεια εφοδιασμού. Τέτοιοι είναι οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί ορυκτών καυσίμων με τεχνολογίες δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα, αλλά και μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που βασίζονται στο υδρογόνο.

Στην έρευνα, αναλύθηκαν οι επιπτώσεις μέχρι το 2050 από την ανάπτυξη αντλησιοταμιευτικών σταθμών ισχύος από 300 MW έως 4500 MW και χωρητικότητας από 30 GWh έως 90 GWh, για την «υποστήριξη» της λειτουργίας αιολικών πάρκων 77 GW. Η μελέτη του Imperial College, έδειξε δυνατότητες εξοικονόμησης από 44 έως 690 εκατομμύρια λίρες σε ετήσια βάση. 

Και η εξοικονόμηση επενδύσεων δεν σταματά εδώ. Σε πλήρη της ανάπτυξη η αντλησιοταμίευση θα περιόριζε την ανάγκη για νέες διασυνδέσεις, μειώνοντας τη «συμφόρηση». Στην ουσία, το βρετανικό σύστημα, θα γλίτωνε έως το 2050 νέες διασυνδέσεις συνολικής ισχύος έως 2 GW μεταξύ Σκοτίας και Βρετανίας, εξοικονομώντας έτσι κεφάλαια έως 2 δισ. λίρες.

Επίσης, η αποθήκευση θα περιόριζε τις περικοπές «πράσινης» ηλεκτροπαραγωγής. Δηλαδή το χαρτοφυλάκιο «φυσικών μπαταριών» της Βρετανίας θα κατάφερνε να «διασώσει» ετησίως από 3 έως 11 TWh παραγωγής από τα τοπικά αιολικά πάρκα. 

Στο μέτωπο των επικουρικών υπηρεσιών, η αντιλησιοταμίευση θα συνέβαλε ώστε να καλύψει πιθανά προβλήματα ευστάθειας και συχνότητας του συστήματος. Ταυτόχρονα, η μελέτη αναδεικνύει ότι όσο μεγαλύτερη είναι η διείσδυση των ΑΠΕ, τόσο μεγαλύτερα θα είναι και τα οφέλη από την αξιοποίηση της  αντλησιοταμίευσης. Στην περίπτωση αντλησιοταμιευτικών μονάδων στη Βρετανία συνολικής ισχύος 4,5 GW και χωρητικότητας 90 GWh, η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εξοικονόμηση θα μπορούσε να αγγίξει τα 315 εκατ. λίρες, εφόσον τα εν λειτουργία αιολικά ανέρχονταν σε 77GW. Στο σενάριο μάλιστα όπου η εγκατεστημένη αιολική ισχύς έφτανε τα 120 GW, τότε το όφελος από αυτές τις «φυσικές μπαταρίες» θα μπορούσε να εκτιναχθεί στα 550 εκατ. λίρες.

Κλειδί για την μαζική ανάπτυξη τέτοιων έργων αντιλησιοταμίευσης αποτελεί το καθεστώς αποζημίωσης, δηλαδή η συμμετοχή τους στη χονδρεμπορική αγορά (π.χ. μέσω του arbitrage), καθώς τέτοια έργα μεταφράζονται σε ιδιαίτερα υψηλό κόστος.

Σύμφωνα ωστόσο με το Imperial College, υπάρχει ακόμη μεγάλη αβεβαιότητα ως προς το ύψος των εσόδων που θα μπορούσε να διασφαλισθεί με αυτό τον τρόπο. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο θα χρειαστεί περαιτέρω ανάλυση για ένα πιθανό σχήμα, το οποίο και θα αποζημίωνε τους αντλησιοταμιευτικούς σταθμούς.