Εμμηνόπαυση – Πότε το χειρουργείο είναι λύση

Εμμηνόπαυση – Πότε το χειρουργείο είναι λύση

Της 'Άννας Παπαδομαρκάκη

Εξάψεις, έντονη εφίδρωση και εναλλαγή με ρίγη, διαταραχές στον ύπνο, κυκλοθυμία, κάποια παραπανίσια κιλά και μια αίσθηση ότι το σώμα αλλάζει.

Όλα τα παραπάνω είναι κλασικά συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, εξαιτίας της αλλαγής που συμβαίνει στις ορμόνες, κατά την μετάβαση σε μια άλλη περίοδο της ζωής των γυναικών.

Μόνο που το τελευταίο, η αίσθηση των αλλαγών στο σώμα, είναι κάτι που οι περισσότερες γυναίκες δεν μπορούν να το αποδεχτούν εύκολα.

Συνήθως οι αλλαγές ξεκινούν λίγο πριν την εμμηνόπαυση και συνεχίζονται μέχρι και μετά την ολοκλήρωσή της, αυξάνοντας το λίπος (υποδόριο, αλλά και σπλαχνικό) στο κέντρο του σώματος, στην περιοχή της κοιλιάς και γύρω από το στήθος

Οι μηχανισμοί που εμπλέκονται στην «μετακόμιση» του λίπους στο κέντρο του σώματος είναι τέσσερις:

1. Μειωμένος μεταβολισμός εξαιτίας της πτώσης των οιστρογόνων. Έχει πειραματικά διαπιστωθεί ότι η φαρμακευτική χορήγηση αντιοιστρογόνων μειώνει τον μεταβολικό ρυθμό κατά 50 θερμίδες την ημέρα. Σε ένα μικρό διάστημα τριών μηνών, αυτό οδηγεί σε αύξηση βάρους περίπου μισού κιλού.

2. Τα τελευταία χρόνια ανακαλύφθηκε ένας νέος τύπος λιποκυττάρων, που απαντάται πιο συχνά σε γυναίκες, αυξάνεται σε αριθμό με την πάροδο της ηλικίας και σχετίζεται με παραγωγή κυτοκινών. Οι κυτοκίνες σχετίζονται με την αναστολή της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και συνεπώς αυξάνουν τον κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2. Αυτός ο νέος τύπος λιποκυττάρων αθροίζεται στην περιοχή γύρω από την κοιλιά και το στήθος.

3. Διαταραχές ύπνου. Ο μηχανισμός φαίνεται να είναι ο εξής: το άγχος και οι διαταραχές ύπνου που εμφανίζονται κατά την εμμηνόπαυση αυξάνουν την έκκριση κορτιζόνης, η οποία με την σειρά της αυξάνει το περικοιλιακό λίπος.

4. Μειωμένη δραστηριότητα. Η χειρουργική αφαίρεση ή η φαρμακευτική καταστολή των ωοθηκών έχει επιβεβαιωθεί ότι οδηγεί τις γυναίκες σε μειωμένη επιθυμία για δραστηριότητες, για κίνηση γενικά. Οι πρώτες παρατηρήσεις έγιναν σε θηλαστικά, όπου το φαινόμενο είναι πάρα πολύ έντονο.

Η μειωμένη δραστηριότητα οδηγεί όχι μόνο σε αύξηση βάρους, αλλά και σε απώλεια μυϊκής μάζας.

Πώς αντιμετωπίζεται

Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την αύξηση του λίπους;

Όπως μας συμβουλεύει η Πλαστική Χειρουργός, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Αθηνών, Δρ Ευαγγελία Τσάτη, υπάρχει πάντα η διατροφή και η άσκηση. Θα πρέπει να φροντίσουμε το διαιτολόγιο μας και να αυξήσουμε την άσκηση προσθέτοντας ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης για να προλάβουμε την απώλεια μυϊκής μάζας.

Στη συνέχεια υπάρχει η δυνατότητα της πλαστικής χειρουργικής, η οποία διαθέτει δύο «υπερόπλα», την λιποαναρρόφηση και την κοιλιοπλαστική, τεχνικές που και οι δυο επιφέρουν μόνιμα αποτελέσματα.

Η κοιλιοπλαστική είναι μια επέμβαση που διορθώνει την χαλάρωση του δέρματος και των μυών του κοιλιακού τοιχώματος, αλλά ταυτόχρονα μειώνει σημαντικά και το λίπος της περιοχής της κοιλιάς. Λύνει δηλαδή ταυτόχρονα, τρία προβλήματα. Γίνεται στο νοσοκομείο και προϋποθέτει νοσηλεία. Η τομή γίνεται στο σημείο όπου γίνεται η καισαρική και συνδυάζεται συχνά και με λιποαναρρόφηση, εφόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο. Με την επέμβαση αυτή αφαιρείται οριστικά και μόνιμα το δέρμα που προκαλεί την χαλάρωση της κοιλίας (μαζί και με ανεπιθύμητες ραγάδες όταν υπάρχουν, συνήθως μετά από εγκυμοσύνη), ενισχύονται οι κοιλιακοί μύες και αφαιρείται το λίπος. Επίσης, με νέες τεχνικές ενισχύεται και η γράμμωση. Υπάρχουν δύο είδη, η κανονική και η μίνι κοιλιοπλαστική. Μια λεπτομερής εξέταση και συζήτηση με τον πλαστικό χειρουργό, θα βοηθήσει στην κατάλληλη επιλογή.

Η άλλη επιλογή μπορεί να είναι η λιποαναρρόφηση ή η λιπογλυπτική. Πότε επιλέγονται αυτές; Όταν το πρόβλημα είναι μόνον το περικοιλιακό λίπος και η χαλάρωση είναι αμελητέα. Η λιποαναρρόφηση της κοιλιάς είναι μια επέμβαση χωρίς παραμονή στο νοσοκομείο και χωρίς ουλές. Με τις καινούργιες τεχνικές, αφαιρείται μεγαλύτερη ποσότητα υποδόριου λίπους μέσα από μικροσκοπικές τομές. Η αφαίρεση των λιποκυττάρων είναι και σ’ αυτήν την επέμβαση μόνιμη και οριστική.

Σημειώνεται ότι η μείωση του υποδόριου λίπους που επιτυγχάνεται με αυτές τις επεμβάσεις, έχει αποδειχτεί ότι μειώνει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα, μειώνοντας έτσι την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων και διαβήτη.