8ος χρόνος, ημέρα 2433η
Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2022

Ερχονται τα υπεράκτια αιολικά πάρκα, ενδιαφέρον από ξένους κολοσσούς, ζητείται ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο

Ερχονται τα υπεράκτια αιολικά πάρκα, ενδιαφέρον από ξένους κολοσσούς, ζητείται ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο

Κυκλάδες, Βόρειο Αιγαίο, Δωδεκάνησα και Κρήτη έχουν μπεί εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα στο στόχαστρο μεγάλων διεθνών παικτών, οι οποίοι σε συνεργασία με ελληνικές εταιρείες στοχεύουν στην εκμετάλλευση των υπεράκτιων αιολικών πάρκων.

Το αν οι διαδικασίες αυτές θα επιταχυνθούν ή όχι είναι καθαρά θέμα της ελληνικής Πολιτείες, η οποία οφείλει να θεσμοθετήσει ένα σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο, προκειμένου οι επενδυτές να καθορίσουν τις κινήσεις τους.

Όπως βεβαίωσε πρόσφατα και ο κ. Ben Oudman, ανώτατο διευθυντικό στέλεχος και επικεφαλής του τομέα Offshore Wind Energy Systems Νότιας Ευρώπης , Μέσης Ανατολής, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής του νορβηγικού νηογνώμονα DNV «…η Ελλάδα βρίσκεται στα πλάνα επενδυτών σε ότι αφορά τα υπεράκτια αιολικά και ιδιαίτερα τα πλωτά, επεξεργαζόμαστε επενδυτικές κινήσεις και ενέργειες, ωστόσο, αναμένουμε να δούμε το θεσμικό πλαίσιο της κυβέρνησης για να παρθούν τελικές αποφάσεις».

Σύμφωνα με τη στρατηγική μελέτη που έχει καταρτίσει στο πλαίσιο του σχεδιασμού της νέας αγοράς το ΥΠΕΝ, σε διάφορα σημεία του Αιγαίου, μπορεί να φιλοξενηθεί ένα δυναμικό περίπου 10 GW υπεράκτιων αιολικών σταθερής έδρασης και 30 έως 40 GW πλωτής έδρασης.

Ο πρώτος στόχος που έχει θέσει η κυβέρνηση και προβλέπεται στο σχεδιασμό του ΥΠΕΝ είναι η ανάπτυξη 2 GW μέχρι το 2030. Αυτό θα γίνει μέσω ενός μοντέλου κεντρικού κατά βάση σχεδιασμού, στο οποίο το ΥΠΕΝ κατέληξε μελετώντας μοντέλα αναπτυγμένων αγορών, αλλά και την εμπειρία ξένων εταιρειών με δραστηριότητα στον κλάδο διεθνώς και βασικό μέλημα να προχωρήσουν γρήγορα οι επενδύσεις.

Μάλιστα, όπως αναφέρεται, με τον κεντρικό σχεδιασμό και την κατάρτιση μιας στρατηγικής μελέτης ανάπτυξης για το σύνολο των αξιοποιήσιμων περιοχών, αποφεύγονται δυσάρεστες εκπλήξεις για τους επενδυτές που μπορεί να οδηγήσουν σε καθυστερήσεις ή και να καταστήσουν το όλο εγχείρημα κενό γράμμα.

Προσπάθεια συνολικής επίλυσης των περιορισμών

Το κράτος, βάζοντας σε ένα χαρτί όλους τους περιορισμούς που θα έθεταν οι αδειοδοτούσες αρχές (υπουργεία Αμυνας, Ναυτιλίας, Πολιτισμού, Εξωτερικών, Υπηρεσίες Αεροπορίας, Διεύθυνση Αλιείας, Διεύθυνση Περιβάλλοντος κ.λπ.) θα παραδώσει μέσω δημοπρασιών στους επενδυτές «καθαρές» περιοχές, παρέχοντας μεγαλύτερη επενδυτική ασφάλεια στον δρόμο για την έκδοση των περιβαλλοντικών μελετών και αδειοδοτήσεων.

Μάλιστα, στο πλαίσιο αυτό, η γενική γραμματέας ενέργειας, κυρία Αλεξάνδρα Σδούκου σε πρόσφατη επίσκεψη της στην Κοπεγχάγη περί τα τέλη του 2021είχε επαφές με πάνω από 20 εταιρείες του κλάδου, μεταξύ των οποίων κολοσσοί, όπως Equinor, Copenhagen Investment Partners (CIP), European Energy, Northland Power, Total και Shell, από τις οποίες εισέπραξε το έντονο ενδιαφέρον τους για επενδύσεις στα νερά του Αιγαίου.

Από την άλλη πλευρά, βέβαια, οι καθυστερήσεις που παρατηρούνται κατά την διαδικασία της αδειοδότησης καταλήγουν να δημιουργούν μια στρεβλή εικόνα, επιφέροντας ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και καταλήγοντας σε αύξηση των τιμών.

Η μεγάλη χρονική υστέρηση που παρατηρείται στην αδειοδότηση ενός πάρκου έως ότου φτάσει στο σημείο έναρξης κατασκευής καταλήγει να δημιουργεί ταυτόχρονη μεγάλη ζήτηση για πρώτες ύλες και εξοπλισμό, γεγονός που καταλήγει σε αύξηση των τιμών λόγω υπολειπόμενης προσφοράς.

Ένα δεύτερο κρίσιμο ζήτημα είναι η απουσία εργαζομένων υψηλής ειδίκευσης σε επιμέρους δραστηριότητες του κλάδου, γεγονός που οριακά συνιστά «απειλή» ως προς τις προοπτικές του κλάδου και στην Ελλάδα.

Ανάγκη συμπαγούς και σταθερού πλαισίου

Εξαιρετικά κρίσιμο, λοιπόν, εξακολουθεί να παραμένει το ζήτημα της διαμόρφωσης ενός συμπαγούς και σταθερού θεσμικού και κανονιστικού πλαισίου που θα διαμορφώνει ένα ανταγωνιστικό και ελκυστικό επενδυτικό περιβάλλον.

Σύμφωνα, με τους ειδικούς του νορβηγικού νηογνώμονα, αυτό προϋποθέτει σαφείς συνθήκες, διαφάνεια, κανονιστικό πλαίσιο, χωροταξικό σχεδιασμό, εξισορρόπηση και αρμονική συνύπαρξη των διαφορετικών συμφερόντων όπως αυτά μπορεί να εκφράζονται σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.

Επιπρόσθετα, εξίσου σημαντικά κρίνονται τα ζητήματα της κεφαλαιακής επάρκειας αλλά και των δικτύων, ώστε να μπορούν να «φιλοξενήσουν» την νέα πράσινη ενέργεια που θα παράγεται και να την μεταφέρουν προς το ηπειρωτικό σύστημα και τα σημεία κατανάλωσης.

Επιπρόσθετα, αναγκαία προϋπόθεση συνιστά η επίλυση του ζητήματος του κόστους, δηλαδή ποιο μοντέλο αποζημίωσης θα προκριθεί για τέτοια έργα, καθώς πρόκειται για επενδύσεις εντάσεως κεφαλαίου και επομένως, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια, απαιτείται ένα μοντέλο αποζημίωσης για την βιωσιμότητα των έργων.