LIBERALL
THINK TANKST
FORUMF
ΥΓΕΙΑY
ARTNEWSA
Παρασκευή 20/04/18
2ος χρόνος, ημέρα 901η

Επιστροφή στο forum Φιλελεύθερο forum forum@liberal.gr

Διαχειριστές: Μπάμπης Εγγλέζος Πρόεδρος ΣΕΔ & Νίκος Οικονομόπουλος Αντιπρόεδρος ΣΕΔ

Τα Θέματα του χρήστη hariage

Το πρώτο ανησυχητικό με το περιστατικό στη νησίδα μικρή Ανθρωποφάγος είναι η δήλωση Τσαβούσογλου για επέμβαση Τούρκων κομάντος σε ελληνικό έδαφος. Το δεύτερο είναι ότι Έλληνες δημοσιογράφοι και πολιτικοί, που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται τη χώρα δεν ξέρουν ούτε καν το όνομα των νησιών! Ανθρωποφάς το ψέλλισε ο Τούρκος, ανθρωποφάς το διέσπειραν στο νοήμον ελληνικό κοινό κι εκείνοι! Ούτε έναν ναυτικό χάρτη για την Ελλάδα ρε γαμώτο;

Όποιος ανοίξει έναν επίσημο ναυτικό χάρτη του ναυαρχείου, που χρησιμοποιούν οι καπεταναίοι, οι καϊκτζήδες, οι ιστιοπλόοι, οι φουσκωτάδες και οι πλαστικοί κρουιζεράδες θα διαπιστώσει ότι σε λιγότερο από ένα μίλι απόσταση από τους Φούρνους, κάτω από την Ικαρία, επισημαίνονται τα νησιά Ανθρωποφάγοι. Ο μικρός και ο μεγάλος Ανθρωποφάγος.

Η απόσταση και μόνο από τους Φούρνους καθιστούν την ελληνική κυριαρχία αναμφισβήτητη! Δεδομένου ότι οι Φούρνοι, σαν κατοικημένο νησί, έχει 6 μίλια θαλάσσια κυριαρχία, όπως όλα τη νησιά και οι στεριές της χώρας. Αυτά είναι τα επίσημα και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο θαλάσσια σύνορα της χώρας, που αγνοούσε ο πρωθυπουργός πριν από δύο χρόνια!

Μ αυτά τα δεδομένα εγείρεται το ερώτημα: Οι τουρκικές δυνάμεις ξεκίνησαν πραγματικά από τα Μικρασιατικά παράλια, πέρασαν ανάμεσα από τα στενά Σάμο και Αγαθονήσι χωρίς να τους πάρει είδηση η ελληνική επιτήρηση και φτάνοντας βαθειά στο Αιγαίο μέχρι τους Φούρνους κατέβασαν την ελληνική σημαία από κει;

Το σενάριο που εξιστόρησε ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο. Δύσκολο γιατί οι Φούρνοι και οι Ανθρωποφάγοι δεν είναι κοντά στην Τουρκία σαν τη Σάμο και το Αγαθονήσι ή τα Ίμια. Είναι μέσα στο Αιγαίο. Και πρέπει να κάνει κανείς «εισβολή» για να φτάσει εκεί. Αμφισβητώντας επί της ουσίας κάτι αντίστοιχο με τον Πάτροκλο ή τον Σαν Τζώρτζη εδώ, στο Σαρωνικό!

Από την άλλη, η ελληνική εμπειρία έχει αποδείξει ότι τα σύνορα της χώρας είναι διάτρητα. Και αντί να είναι απροσπέλαστα με διαρκείς περιπολίες και 24ωρους ηλεκτρονικούς ελέγχους, είναι έρμαια στις διαθέσεις του καθενός. Είτε θέλει να σηκώσει μια ελληνική σημαία είτε θέλει να την κατεβάσει! Μπάτε σκύλοι αλέστε.

Όλα αυτά θα ήταν χωρίς σημασία αν η ελληνική πολιτεία δεν είχε τα σημάδια της τουρκικής αρπακτικής πολιτικής ολοφάνερα από το 1953 και δώθε. Και αν δεν είχε νωπές τις απαιτήσεις της Άγκυρας στα ελληνικά νησιά. Από κάθε Τούρκο αξιωματούχο τα τελευταία 22 χρόνια. Αν στη θέση των ελληνικών κυβερνήσεων ήταν ένα σοβαρό φιλελληνικό κράτος, δεν θα έμπαινε κουνούπι στην ελληνική θαλάσσια κυριαρχία στο Αιγαίο. Καμιά ώρα του 24ωρου. Και κανείς δεν θα μπορούσε να ασκεί εθνική πολιτική πάνω στα νησιά επειδή έτσι αισθάνθηκε. Θα υπήρχαν νενομισμένοι φύλακες και θεσμοί.

Αντ' αυτών, σήμερα κυκλοφορούν πολιτικοί κυβερνήτες και επαγγελματίες δημοσιογράφοι αναλυτές, που μιλάνε για απρόβλεπτη τουρκική πολιτική!

Στην ιστορία με τους Ανθρωποφάγους υπάρχουν δύο σενάρια. Είτε οι υπηρεσίες της Τουρκίας που παρακολουθούν το Αιγαίο καλύτερα από τις ελληνικές, διαπίστωσαν την έπαρση της σημαίας από τους Έλληνες νεαρούς πασχαλινούς εκδρομείς και έδωσαν την ευκαιρία στον Τούρκο για μια λεκτική προβοκάτσια, ένα ψέμα, μόνο και μόνο για να αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία και να κάνει καψόνι στην ελληνική κυβέρνηση. Είτε πράγματι, μετά την έπαρση της σημαίας, οι καλά πληροφορημένοι Τούρκοι κομάντος έφτασαν νύχτα στον Ανθρωποφάγο και τη υπέστειλαν, ανενόχλητοι από το ελληνικό κοιμώμενο κράτος!

Το βέβαιο είναι ότι ο δήμαρχος των Φούρνων ανέφερε την επόμενη της υποτιθέμενης τουρκικής εισβολής ότι όλες οι σημαίες ήταν στις θέσεις τους. Δεν τις πήρε ο αέρας των Σημίτη- Πάγκαλου- Αρσένη, όπως τη νύχτα των Ιμίων.

Βλέποντας τον ναυτικό χάρτη διαπιστώνει κανείς δύο εξόφθαλμα πράγματα.

Ένα, ότι οι Τούρκοι δεν μπορούν να αμφισβητήσουν νησίδες που βρίσκονται μέσα σε νησιωτικά συμπλέγματα σαν των Φούρνων. Είναι σαν να αμφισβητούν τη Μεγάλη και τη Μικρή Καμένη στη Σαντορίνη. Αν, και με τους Τούρκους πρέπει όλα κανείς να τα περιμένει. Ιδίως όταν από απέναντι έχουν κυβερνήσεις που θεωρούν την υπεράσπιση των συνόρων απευκταίο έργο.

Δύο, ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής δημοσιογραφικής οικογένειας, που πληροφορεί τους Έλληνες πολίτες έχει μαύρα μεσάνυχτα για την ύπαρξη και την ονομασία των υπό αμφισβήτηση νησιών Ανθρωποφάγοι! Τα οποία αναφέρονταν χτες σε μεγάλα δελτία ειδήσεων με την αστοιχείωτη ελληνική ονομασία που τα ανήγγειλε ο Τσαβούσογλου ως «ανθρωποφάς»(!) Ούτε ένα χάρτη δεν άνοιξαν οι επαγγελματίες να δούν για τι πράγμα μιλάνε.

Έτσι, μεταξύ διάτρητης κρατικής υπεράσπισης και άγνοιας για την ύπαρξή τους οι Ανθρωποφάγοι στέκονται στο Αιγαίο με μια ελληνική σημαία ακόμα στην ξεραϊλα τους. Και περιμένουν το καλοκαίρι να υποδεχτούν τους εκατοντάδες ναυτικούς που βρίσκουν εκεί καταφύγιο από τα μελτέμια που λυσσάνε. Ή πανέμορφο αγκυροβόλιο μέχρι να βγούν στα ανατολικά νησιά. Και οι οποίοι έρχονται από κάθε μέρος του πλανήτη. Βλέποντας στους διεθνείς ναυτικούς τους χάρτες ότι βρίσκονται σε ελληνικά νερά. Υπό την προστασία και επιβολή των ελληνικών νόμων. Όταν πρόκειται να πληρώσουν κανένα πρόστιμο!

Το είχε πει ο Κολοκοτρώνης πριν πεθάνει: «@@@@@ Ελλάδα. Δεν θα ισιώσεις ποτέ σου».

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

 

Περισσότερα | Σχολιάστε

Ο Π. Καμμένος είναι υπουργός Άμυνας της χώρας. Ο τίτλος του απαιτεί μεγάλη σοβαρότητα. Πολύ μεγαλύτερη από όση επιδεικνύει ο κ Καμμένος. Ο υπουργός Άμυνας ανέβασε χτες στο ανεπίσημο, υπερεθνικό, ανεξέλεγκτο, χαβαλετζίδικο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Twitter την είδηση του θανάτου ενός Έλληνα πιλότου εν υπηρεσία. Πριν το κάνει επίσημα το ελληνικό Πεντάγωνο. Με φρασεολογία που παραπέμπει σε χτύπημα από την Τουρκία!

Ίσως θα ήταν προτιμότερο να άφηνε το twitter για να παίζει μ' αυτό το παιδί του, όπως έχει ο ίδιος υποστηρίξει στο παρελθόν. Για να αποφύγει την προσωπική ευθύνη των γραπτών του. Αφού έχει δυσκολία να σταθμίζει τις συνθήκες, τις στιγμές και τη βαρύτητα των λέξεων στον επίσημο γραπτό λόγο.

Κατ’ αρχήν ο υπουργός Άμυνας μιας χώρας δεν αναγγέλλει από τα ηλεκτρονικά καφενεία επαγγελματικά και κυβερνητικά γεγονότα και κρίσεις. Τα ηλεκτρονικά είναι καφενεία όπου ο κάθε πικραμένος, ανεξέλεγκτος, γράφει ό,τι του κατέβει από το κεφάλι. Κρυμμένος πίσω από την ανεύθυνη ή φοβική ανωνυμία στη συντριπτική πλειονότητα. Ο υπουργός Άμυνας έχει τίτλο, ευθύνη και όνομα.

Εάν ο υπουργός ζηλεύει τη δραστηριότητα του προέδρου των ΗΠΑ στο twitter, κάποιος πρέπει να του πει ότι έχει διαλέξει για πρότυπό του έναν επικίνδυνο ανόητο με συμπεριφορά αγροίκου. Ο οποίος, όμως, έχει και δέκα ανθρώπους που τον μαζεύουν κάθε μέρα.

Δεύτερον, ο υπουργός Άμυνας δεν αναγγέλλει το τραγικό μαντάτο του θανάτου ενός πιλότου εν ώρα υπηρεσίας, λες και είναι αγγελιοφόρος ή τελάλης. Ο υπουργός συνυπογράφει την επίσημη ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΑ και εκ των υστέρων εκφράζει τα συλλυπητήριά του με όσες φιοριτούρες του επιτρέπει η θέση και η σοβαρότητα της θέσης του. Δηλαδή, με καμμία!

Τρίτον, όταν ο υπουργός γράφει επί λέξει ότι ο πιλότος «έπεσε μαχόμενος για την προάσπιση της Εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας», μας λέει σε καθαρά ελληνικά ότι ο πιλότος χτυπήθηκε! Αυτό σημαίνει το «μαχόμενος» στη σοβαρή γλώσσα των επίσημων ανακοινώσεων, που προσέχουν και το «νι» για να μη δημιουργήσουν μικρά ή μεγάλα προβλήματα.

Αν δεν σημαίνει αυτό, κι αν ο υπουργός συνέταξε το tweet του με επιπολαιότητα μόνο και μόνο από συναισθηματικό παρορμητισμό ή από επιθυμία προβολής, τότε κάποιος πρέπει να τον μαζέψει. Το κακό στη συγκεκριμένη περίσταση είναι ότι ο μόνος αρμόδιος να τον μαζέψει είναι αντίστοιχης άγνοιας και επιπολαιότητας και όχι μόνο στα θέματα Άμυνας.

Παρεμπιπτόντως, να θυμίσω στον υπουργό Άμυνας ότι στ’ αλήθεια «η Πατρίδα θρηνούσα υποκλίνεται», όπως έγραψε χτες, για τον πιλότο. Ο οποίος ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ έδωσε τη ζωή του για την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα αυτής της έρμης πατρίδας. Σε αντίθεση με τον Π. Καμμένο, ο οποίος, μαζί με τον συγκυβερνήτη του Αλ. Τσίπρα, έχουν παραδώσει αμαχητί την εθνική κυριαρχία σε ξένους, αντί να την υπερασπιστούν όπως υπόσχονταν, και όπως είχαν υποχρέωση σαν κυβερνήτες. Γιατί, όποιος παραχωρεί την ελληνική δημόσια περιουσία για ενέχυρο, εθνική κυριαρχία παραχωρεί.

Και εθνική κυριαρχία παραχωρεί όποιος αμείβει τους πιλότους της πολεμικής αεροπορίας με μισθούς και επιδόματα λιγότερα από όσα παίρνουν οι μετακλητοί κηφήνες και ένα σωρό ειδικότητες της δημοσιοϋπαλληλίας, που στρογγυλοκάθονται στην ασφαλή καρεκλίτσα τους με τη μακάρια μονιμότητα δια βίου. Την ώρα που οι κακοπληρωμένοι πιλότοι παίζουν τη ζωή τους κάθε μέρα κορώνα γράμματα.

Με τη βοήθεια και τη συνυπευθυνότητα του υπουργού και του πρωθυπουργού υπηρετούν όλοι αυτοί την ίδια υποτίθεται πατρίδα. Τρίχες! Οι πιλότοι υπηρετούν την πατρίδα και οι υπόλοιποι την παρτη-δα τους.

Χτες ο πρωθυπουργός δέχτηκε… συλλυπητήριο τηλεφώνημα από τον Τούρκο ομόλογό του για τον θάνατο του πιλότου. Προφανώς δεν του είπε ο κ Τσίπρας ότι ηθικός αυτουργός του θανάτου είναι κι ο συλλυπούμενος! Γιατί αν η χώρα του δεν διεκδικούσε κάθε μέρα αυτά που δεν της ανήκουν στο Αιγαίο δεν θα είχε σκοτωθεί ο Έλληνας πιλότος. Αλλά, αμφιβάλλουμε αν το σκέφτηκε καν ο Έλληνας πρωθυπουργός. Ο οποίος άνοιξε και κουβέντα με τον εξ ανατολών τραμπούκο!

Ο κ. Καμμένος και ο πρωθυπουργός δεν έχουν μάθει προφανώς στη ζωή τους ότι τα μεγάλα λόγια απαιτούν και μεγάλα έργα. Και οι μεγάλες απειλές απαιτούν μεγάλες θυσίες. Πρώτα και κύρια από αυτούς που τις εκτοξεύουν. Δεν έχουμε δει κάποια μέχρι στιγμής από τον υπουργό και τον πρωθυπουργό. Είναι πιο εύκολο να θυσιάζουν τους άλλους.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης

Περισσότερα | Σχολιάστε

Του Αντώνη Πανούτσου

Η κατάσταση ήταν η συνηθισμένη. Μεταλλικά περφορέ παγκάκια, μοντέλα Ellis Island circa 1920, που τα μοιραζόσουνα με ρώσους άστεγους αλκοολικούς που τελευταία φορά πλύθηκαν όταν τους είχαν βαφτίσει ενώ μπροστά σου πακιστανοί opticians πρότειναν την τελευταία λέξεις της μόδας στα RayBan και τσιγγάνοι horologer προωθούσαν μαϊμούδες μαϊμούδων Rolex και Patek Philippe. Πάνω από τα παγκάκια σκέπαστρο που σταματάει να προστατεύει από τον ήλιο μετά τις 5. Δίπλα το κυλικείο με δύο πάγκους από νοβοπάν για μπύρα και πατατάκια. Ανάμεσα στα παρτέρια και στον τοίχο του λιμανιού μία δύο σκηνές κάποιων που μετέτρεψαν το λιμάνι σε ελεύθερο κάμπινγκ.

Η διαδρομή που πριν με το Catamaran γινόταν σε μια ώρα πήρε δύο ώρες και ένα τέταρτο.  Ευτυχώς σε ανθρώπινες συνθήκες. Κάτι που μαθαίνεις να το εκτιμάς όταν την έχεις κάνει με χαμηλοτάβανο Dolphin χωρίς air conditioning.

Στο λιμάνι του προορισμού το σκάφος πρέπει να πιάσει πενήντα μέτρα πιο μέσα από το συνηθισμένο. Η βάση της προκυμαίας, υπήρξε κίνδυνος να πέσει. Το κράτος φυσικά κινήθηκε αστραπιαία. Τα υλικά για την επισκευή μεταφέρθηκαν στην προκυμαία. Και έμειναν εκεί, Οι φήμες στο λιμάνι λένε ότι ο εργολάβος είχε κάπου αλλού να πάει αλλά κανένας δεν είναι σίγουρος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποτε ένα πλοίο πιάνει στην προκυμαία δύο λιμενικοί διώχνουν τον κόσμο που κάθεται στην πρώτη σειρά στις καρέκλες των καφενείων από τον φόβο ότι μπορεί να κοπεί κάποιος κάβος και να τραυματίσει κάποιον.  Κάτι που δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα  χορογραφία, με τους λιμενικούς να κάνουν τον Bob Fossett, τους σερβιτόρους τους βοηθούς του και τους πελάτες των μαγαζιών το μπαλέτο από το All that Jazz.

Η περιγραφή δεν αφορά την διαδρομή Αμπιτζάν – Γιομπουγκόν Κουτέ αλλά το ταξίδι Πειραιάς – Υδρα με το Flying Cat την περασμένη Τετάρτη το απόγευμα. Βέβαια μπορείς να πεις ότι το ταξίδι δεν πήγε και άσχημα. Το επόμενο πρωί το Flying Cat VI χάλασε. Επέστρεψε στον Πειραιά και οι επιβάτες πήγαν στην Υδρα και τις Σπέτσες από την Πελοπόννησο με πούλμαν.

Το γιατί το ταξίδι από το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας σε ένα από τα πιο 3.4 πιο exclusive νησιά της Ελλάδας πρέπει να έχει τον χαρακτήρα απόδρασης από εμπόλεμη περιοχή που δεν ξέρεις αν βρεις καράβι για να φύγεις, αν βρεις δεν ξέρεις σε πόση ώρα θα φτάσει στον προορισμό του και αν το μάθεις δεν είσαι βέβαιος ότι δεν θα χαλάσει και θα πας με πούλμαν sorry but beats me. Στο πρόσφατο παρελθόν η Ύδρα εκτός από τα Dolphin και τα Catamaran εξυπηρετείτο και από πλοίο της γραμμής. Όχι πλέον. Το αποτέλεσμα είναι το ταξίδι να γίνεται με τα «γρήγορα». Τα οποία πάνε να γίνουν πιο αργά και από το αργό που είχαν αντικαταστήσει.

Δεν ξέρω ποιου είναι το λάθος. Αν υπάρχει τέτοιος σε μια χώρα που η αρμοδιότητα είναι σαν τον μουντζούρη και πάει από τον έναν στον άλλον. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το σύστημα δεν λειτουργεί. Τέτοιες μικρές διαδρομές δεν είναι απόδραση από την Δουνκέρκη στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που το θέμα ήταν να φτάσει ο στρατιώτης στο Ντόβερ και το πώς ελάχιστα ενδιέφερε. Τέτοιες διαδρομές πρέπει να μπορούν να γίνουν on impulse. Στις οποίες ο τουρίστας θα πρέπει να βρίσκει εισιτήριο μεε διαφορετικές κατηγορίες μέσων, με διαφορετικές τιμές και κυρίως ανά πάσα στιγμή. Όχι να χρειάζεται να κλείσει εισιτήριο για την Δευτέρα του Πάσχα από την Μεγάλη Δευτέρα και για την Τρίτη του Πάσχα από την Μεγάλη Πέμπτη. Τα νησιά του Αργοσαρωνικού, που άλλες χώρες θα τα πρόσεχαν σαν τουριστικά διαμάντια μαραζώνουν από την έλλειψη επικοινωνίας.

Το δεύτερο απαράδεκτο είναι το ίδιο το λιμάνι. Είμαι σίγουρος ότι στον Φλαμπουράρη, την Τασία Χριστοδουλοπούλου, την Θεανώ Φωτίου και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, την παρέα της Αίγινας δηλαδή, το λιμάνι του Πειραιά έχει κάτι το παλιοκαιρινό  που τους θυμίζει ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες και τα χρόνια της νιότης τους. Αφορά τους ίδιους και μόνο. Είναι απαράδεκτο υπουργοί να βλέπουν αυτό το χάλι και να μην παίρνουν τον Κουρουμπλή, τον Τόσκα ή όποιον άλλον υποκρίνεται ότι είναι υπουργός και έχει αρμοδιότητα στο λιμάνι και να του λένε «Κάνε κάτι γιατί γινόμαστε ρεζίλι». Αν η λέξη «ρεζίλι» περιλαμβάνεται ακόμα στο κυβερνητικό λεξιλόγιο.

Περισσότερα | Σχολιάστε

«Μικρός προφήτης έριξε σε κορασιά τα μάτια,
και στους κρυφούς του λογισμούς χαρά γιομάτος είπε:
Κι αν για τα μάτια σου Καλή, κι αν για την κεφαλή σου,
κρίνους ο λίθος έβγανε, χρυσό στεφάνι ο ήλιος,
δώρο δεν έχουνε για Σε και για το μέσα πλούτος.
Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος».

Χαίρομαι κύριε Τόσκα μου που έχεις διαβάσει Διονύσιο Σολωμό. Καθότι είναι παγκοίνως γνωστό πως όσα προβλήματα της ανθρώπινης ύπαρξης δεν μπορεί να θεραπεύσει η επιστήμη (ή η ατελής οργάνωση των κοινωνιών μας), ενίοτε αποδεικνύονται ιάσιμα με την καταφυγή μας στην λογοτεχνία. Η δε ποίησις (ποιώ - δημιουργώ κάτι εκ’ του μηδενός) είναι προφανώς η ευεργετικότερη μορφή λογοτεχνίας, ιδανική για ερωτευμένους, ηθικώς και πνευματικώς κατακρημνισμένους, κοινωνικώς ηττημένους, εσχάτως δε και για καταληστευμένους ή πολυτραυματισμένους.

Για να είμαι ειλικρινής, αδυνατώ να ψέξω κάποιον που καταφεύγει στην ποίηση, θεωρώντας την ως το έσχατο καταφύγιο του. Η επιλογή του φρουρίου καταδεικνύει και το μέγεθος της εσωτερικής του απελπισίας. Ο υπουργός που επειδή αδυνατεί πλέον να ενεργοποιήσει δυο μοτοσικλετιστές της ομάδας Δίας, επιστρατεύει τον εθνικό ποιητή για να αντιμετωπίσει ένοπλους ληστές και μπουκαδόρους, βρίσκεται ένα μόλις βήμα πριν την αρχαιοελληνική ρήση «δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξηλεύεται». Και το γεγονός ότι προσέτρεξαν προς δημόσια υποστήριξη σου ο Σκουρλέτης κι ο Κατρούγκαλος, ονομάζοντας σε «έναν από τους πιο επιτυχημένους υπουργούς προστασίας του πολίτη», θα ‘πρεπε να σε τρομοκρατήσει έτι περαιτέρω κι όχι να σε χαροποιήσει. Όταν σε «στηρίζουν» τέτοιοι «σύντροφοι», τα χτυπήματα των Κυριάκων ισοδυναμούν με αγαπησιάρικες θωπείες.

Για να το σοβαρέψουμε και λίγο κύριε Τόσκα μου, έχεις αλήθεια κανένα σχέδιο για την εγκληματικότητα ή –μέρες που ‘ναι- να υποβάλουμε αίτημα στον αρχιεπίσκοπο να διοργανώσει μια λιτανεία, όπως έκαναν οι Ποντίφικες τον Μεσαίωνα όταν έπεφτε πανούκλα; Σου λένε τίποτα οι επιτελείς σου εκεί στο υπουργείο ή το ‘χουνε ρίξει κι αυτοί στην ανάγνωση του Παλαμά και του Δροσίνη; Ξέρω βέβαια ότι μια τουλάχιστον συνταγή υπάρχει έτοιμη στα συρτάρια σας: Να απαγορευτεί η δημοσίευση ή μετάδοση κακών αστυνομικών ειδήσεων. Φόνοι, ληστείες, απαγωγές, διακινήσεις ναρκωτικών ή ξυλοδαρμοί γριών και γερόντων, να μπουν σε λίστες προληπτικής λογοκρισίας για εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, ως ειδήσεις εμπίπτουσες στον νόμο «περί παραφουσκώματος μεμονωμένων περιπτώσεων με σκοπό την κατασυκοφάντηση της κυβέρνησης». Επειδή όμως χρειάζεστε ακόμα λίγο καιρό για να φθάσετε τον τόπο σ’ αυτή την θεσμική τελειότητα, τίποτα άλλο ενδιάμεσο σκέφτεστε;

Καθότι πάντα υπήρχαν μπουκαδόροι (το έγραφε κι ο Ηλίας Πετρόπουλος), πλην τα σπίτια που στις μέρες μας δεν έχουν ακόμα υποστεί εισβολή ληστών μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Πάντα οι μοναχικοί συνταξιούχοι ήταν τα εύκολα θύματα, αλλά πλέον οι γιαγιάδες με μπλαβιασμένα μάτια και πρησμένα χείλια γεμίζουν άνετα το στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πάντα γινόταν διακίνηση ναρκωτικών στους δρόμους, όμως σήμερα οι τύποι βγάζουν τραπεζάκι στις πλατείες του κέντρου και δειγματίζουν όποιον περάσει από μπροστά τους. Πάντα υπήρχαν πορτοφολάδες και συμμορίες των δρόμων, όμως σήμερα κοντεύουν να είναι το 50% όσων κυκλοφορούν στις τουριστικές περιοχές και στο μετρό.

Ομιλώ ίσως καθ’ υπερβολήν, όχι όμως και απολύτως αβάσιμα. Γι αυτό σας λέω κύριε Τόσκα μου, κάντε κάτι πέραν της ποιήσεως και της αμπελοφιλοσοφίας διότι ο κόσμος είναι πολύ τσιτωμένος και δεν ξέρω τι θα του ‘ρθει να κάνει μέσα στα νεύρα και την θολούρα του. Προϋπόθεση δε για να μην παριστάνουμε εμείς τους καουμπόηδες απέναντι σε σκληρούς ποινικούς που εισβάλουν σπίτι μας, είναι να γνωρίζουμε ότι η πόλη μας διαθέτει σερίφη, ικανό να επιβάλει τον νόμο και να υπερασπιστεί την ζωή και την περιουσία μας. Αλλιώς βράσε όρυζα. Όταν κινδυνεύει το παιδί και νιώθεις απροστάτευτος, βάζεις τις φωνές, παίρνεις ό,τι βρεις μπροστά σου, ορμάς και είτε ο ληστής θα την κοπανήσει είτε εσύ θα βρεθείς στο χειρουργείο δίχως συκώτι και νεφρό. Πάντως να κάτσεις άπρακτος να σε βασανίζουν για να πεις που είναι τα ανύπαρκτα λεφτά, με το μωρό να κοιμάται δίπλα και τους κουμπουροφόρους να τριγυρίζουν στα δωμάτια, δεν γίνεται. Τι δεν καταλαβαίνεις υπουργέ μου;

Και μη μου ξαναπείς σε παρακαλώ πως κάνεις ό,τι μπορείς, διότι τότε κινδυνεύεις να σου απαντήσω πως θέλω στην θέση σου έναν άλλον που μπορεί περισσότερα κι ας μην διαβάζει Διονύσιο Σολωμό…

 

Περισσότερα | Σχολιάστε

Στα χνάρια του Στο προφητικό βιβλίο του «1984» ο Όργουελ είχε γράψει με μεγάλη οξυδέρκεια ότι το μεγάλο όπλο που έχει μια διακυβέρνηση για να επιβληθεί είναι να αλλάξει τις λέξεις. Τις έννοιες των λέξεων. Η κυβέρνηση έχει μελετήσει σε βάθος τον Όργουελ. Και τον ακολουθεί πιστά. Η τελευταία δήλωση του βουλευτή Γάκη δεν είναι παρά μια ακόμα επιβεβαίωση αυτής της πολιτικής. Το αλλαγμένο λεξιλόγιο είναι μακρύ. Και έχει μέλλον.

Στην αρχή ήταν τα μνημόνια. Τα οποία, αφού τα αποδεχτήκαμε, μετατράπηκαν σε προγράμματα.

Στη συνέχεια ήταν η τρόικα. Η οποία μετονομάστηκε σε θεσμούς, μόλις γίναμε συνομιλητές της.

Μετά, ήταν οι νενέκοι. Οι οποίοι έγιναν ομάδα διαπραγμάτευσης, αφού είμασταν εμείς οι ίδιοι.

Κατόπιν ήταν το ξεπούλημα. Που, αφού ήταν δικό μας, έγινε έντιμος συμβιβασμός. Επειδή το εύρος του ήταν μεγάλο ονομάστηκε και Αξιοποίηση.

Ακολούθησαν οι τοκογλύφοι. Που μόλις γίναμε συνομιλητές τους μετονομάστηκαν σε δανειστές.

Το διπλό νόμισμα μετονομάστηκε σε I Owe You.

Η μπουρδολογία για να κερδίσουμε χρόνο ονομάστηκε διαπραγματευτική ασάφεια.

Οι χτεσινοί Ολιγάρχες μετατράπηκαν σε επενδυτές.

Το κόψιμο των συντάξεων μεταμορφώθηκε σε Αναπαλαίωση και Εξορθολογισμό.

Το Νταχάου της Αμυγδαλέζας έγινε Προαναχωρησιακό Κέντρο.

Το Κολαστήριο της Μόριας άλλαξε πινακίδα σε Hot Spot της Μόριας.

Η επιτήρηση μετά τα μνημόνια έγινε Μεταπρογραμματική Συμφωνία.

Οι πλειστηριασμοί σπιτιών εξωραϊστηκαν σε αναγκαία σωτηρία των τραπεζών.

Ο πτωχευμένος δανειολήπτης έγινε στρατηγικός κακοπληρωτής.

Τα κοράκια των πλειστηριασμών έγιναν Υπερθεματιστές.

Τα φονικά ΜΑΤ κατεβαίνουν σαν δυνάμεις ήπιας καταστολής.

Η ημιανεργία έχει γίνει απασχόληση με ελαστικούς όρους.

Από προχτές οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών είναι απλώς αφαίρεση χρημάτων.

Η υποχωρητικότητα σε όλη την εξωτερική πολιτική ονομάζεται ήπια αποτροπή (γκολ αυτοί, σέντρα εμείς).

Η νόμιμη αυτοάμυνα είναι πλέον συνθήκη Φαρ Ουέστ.

Το δεν πληρώνω, από πράξη αντίστασης έχει μετατραπεί σε αδίκημα.

Το Δημόσιο από μπαταχτσής έχει μετονομαστεί σε πλεονασματικό, αφού εμείς δεν πληρώνουμε τα χρέη του.

Οι κυβερνητικοί εγκάθετοι είναι πλέον απλώς νόμιμοι μετακλητοί υπάλληλοι.

Τα κομματικά ρουσφέτια μετονομάστηκαν σε προσλήψεις με ταξικό πρόσημο.

Τέλος (τρόπος του λέγειν), η ριζοσπαστική επαναστατική αριστερά αποδείχτηκε ο πιο πρόθυμος υπηρέτης αυτών που έλεγε για εχθρούς της. Αποδεικνύοντας ότι ο Μεγάλος Αδελφός δεν είναι ο εχθρός της. Είναι το πρότυπό της.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

 

 

Περισσότερα | Σχολιάστε

Τα σχόλια του χρήστη hariage

Πολιτικός χαμαιλέοντας. Νέο είδος από μετάλλαξη!


Περισσότερα | Σχολιάστε

Αποκαλυπτικό.Δεν χρειάζεται άλλη λέξη!!!


Περισσότερα | Σχολιάστε

Πόσο δίκιο έχετε!! Για τις παθογένειες του κράτους,της δημόσιας διοίκησης ,της σημερινής εξουσίας,των πολιτικών γενικά.Να ξεκουμπιστούν! Ναι!Αλλά δεν πρόκειται να το κάνουν!Είστε σίγουρος όπως όλοι μας.Απλά πρέπει να κλείσει το άρθρο.Το κατανοώ.Κι εγώ το ίδιο θα έγραφα μετά την απαρίθμηση όλων αυτών των επιχειρημάτων.Κι όχι ότι όποιοι τους αντικαταστήσουν θα διαφοροποιούνται και πολύ.Αλλά έστω και λίγο,αυτό το ελάχιστι καλό θα είναι.Εδώ που έχουμε πλέον φθάσει!

Περισσότερα | Σχολιάστε

Καλή επιτυχία κ.Μαυρίδη!!!


Περισσότερα | Σχολιάστε

Η σημερινή ανανεωτική αριστερά,"αριστερά" κατ' όνομα μόνο,ουδεμία σχέση έχει με τα στελέχη της άμεσης μεταδικτατορικής περιόδου και λίγο αργότερα,Λ.Κύρκο,Μ.Παπαγιαννάκη.Η.Ηλιού και άλλους που μου διαφεύγουν τα ονόματά τους.Άσχετα ιδεολογικής τοποθέτησης,πρέπει να δεχθούμε ότι είχαν περίσσεια ήθους,αυτό που στερούνται σήμερα τα υπόλοιπα της ομάδας Μπανιά!

Τα οποία είναι οι καλύτεροι υποκριτές και δεν διστάζουν να το δείχνουν καθημερινά.Ας όψεται η επιπολαιότητα και η ευπιστία,στους κάθε λογής πολιτικούς αγύρτες,του εκλογικού σώματος.

Περισσότερα | Σχολιάστε