LIBERALL
THINK TANKST
FORUMF
ΥΓΕΙΑY
ARTNEWSA
Παρασκευή 20/04/18
2ος χρόνος, ημέρα 901η

Επιστροφή στο forum Φιλελεύθερο forum forum@liberal.gr

Διαχειριστές: Μπάμπης Εγγλέζος Πρόεδρος ΣΕΔ & Νίκος Οικονομόπουλος Αντιπρόεδρος ΣΕΔ

Τα Θέματα του χρήστη Διογένης

«Καμία απόφαση δικαστηρίου δεν μπορεί να ανατρέψει στατιστικά στοιχεία τα οποία έχει ψηφίσει στη Βουλή – ψηφίζοντας τους προϋπολογισμούς του 2013 και του 2014, ο ίδιος ο υπεύθυνος της καταστροφής, ο κ. Καραμανλής. Στοιχεία που έχουν ψηφίσει και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΚΙΔΗΣΟ μετά την καταδίκη του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου για παράβαση καθήκοντος.

«Η Δικαιοσύνη οφείλει να πράξει το χρέος της. Αλλά η αλήθεια έχει ήδη καταγραφεί και η ιστορία δεν μπορεί να ξαναγραφεί. Ο κ. Καραμανλής και οι κυβερνήσεις του ευθύνονται για ένα εθνικό έγκλημα» προσθέτει η ανακοίνωση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περισσότερα | Σχολιάστε

Την αντίδραση της Κομισιόν προκάλεσε η σημερινή απόφαση κατά του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου που επέβαλλε το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών για μια από τις τρεις πράξεις παράβασης καθήκοντος για τις οποίες κατηγορείτο.

H Eυρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε σήμερα ότι λαμβάνει υπόψη της την απόφαση του δικαστηρίου όσον αφορά τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η σημερινή απόφαση δεν είναι σύμφωνη με την προηγούμενη απόφαση του δικαστηρίου.

Κληθείσα να σχολιάσει την καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου για τον Α. Γεωργίου, η Annika Breidthardt, εκπρόσωπος του Επιτρόπου Οικονομίας Pierre Moscovici, απάντησε τα εξής:

«Η ανεξαρτησία των στατιστικών υπηρεσιών στα κράτη -μέλη μας αποτελεί βασικό πυλώνα της εύρυθμης λειτουργίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προστατεύεται από το δίκαιο της ΕΕ. Λαμβάνουμε υπόψη τη σημερινή ειδική απόφαση, η οποία παρατηρούμε ότι δεν είναι σύμφωνη με την απόφαση σε προηγούμενη διαδικασία. Κατανοούμε ότι η σημερινή απόφαση είναι ανοικτή για προσφυγή για νομικούς λόγους ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ελλάδος. Έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη στην αξιοπιστία και την ακρίβεια των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας κατά την περίοδο 2010-2015 και μετά», σημείωσε η Α. Breidthardt.

Από την πλευρά τους,  οι πληρεξούσιοι δικηγόροι του Ανδρέα Γεωργίου αναφορικά με τη σημερινή καταδίκη για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος κατ' εξακολούθηση. Στην ανακοίνωση η πλευρά του κ. Γεωργίου προαναγγέλλει την προσφυγή του στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της πλευράς Γεωργίου αναφέρει:

«Με την σημερινή απόφασή του το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, απήλλαξε τον κ. Ανδρέα Γεωργίου για δύο από τα τρία σκέλη της κατηγορίας της παραβάσεως καθήκοντος που του είχε αποδοθεί.

Ειδικότερα τον απήλλαξε για τα σκέλη της κατηγορίας της δήθεν παράλληλης απασχόλησής του στο ΔΝΤ για χρονικό διάστημα που διατελούσε και πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ και για το σκέλος της δήθεν παράνομης μη σύγκλησης του Συμβουλίου της ΕΛΣΤΑΤ κατά το χρονικό διάστημα Νοεμβρίου 2010 έως Σεπτεμβρίου του 2011. Το ως άνω σκέλος της αποφάσεως δικαίωσε πλήρως τις θέσεις του κ. Ανδρέα Γεωργίου.

Για το τρίτο σκέλος της κατηγορίας, ότι παρέβη δήθεν την υποχρέωσή του να θέσει υπόψη του Συμβουλίου της ΕΛΣΤΑΤ τα στοιχεία του δημοσιονομικού ελλείμματος του έτους 2009, ώστε αυτό να συναινέσει στην αποστολή τους και τα διαβίβασε αυτοβούλως, ώστε, δήθεν, να αποκομίσει ηθικό όφελος το οποίο, κατά την κατηγορία, συνίσταται στην ανάδειξή του σε μονοπρόσωπο όργανο, το Δικαστήριο τον έκρινε ένοχο.

Αναμένουμε το σκεπτικό της απόφασης για το ως άνω καταδικαστικό σκέλος για να ασκήσουμε τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα, ώστε ο κ. Ανδρέας Γεωργίου να απαλλαγεί και από το σκέλος αυτό της κατηγορίας.

Ο κ. Ανδρέας Γεωργίου πιστεύει απόλυτα στην αθωότητά του, για την οποία θα παλέψει, όσο χρόνο χρειαστεί, ενώπιον κάθε αρμόδιας Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Δικαστικής Αρχής, μέχρις οριστικής πλήρους δικαίωσής του, επί παντός ζητήματος που δημιουργείται από την άδικη δικαστική του εμπλοκή. Σημειώνεται ότι ο κ. Ανδρέας Γεωργίου είχε απαλλαγεί ομοφώνως όλων των άνω κατηγοριών πρωτοδίκως (με σύμφωνη γνώμη της Εισαγγελέως της έδρας), ενώ έχει ήδη απαλλαγεί δύο φορές δια βουλεύματος του Συμβουλίου των Εφετών, από την κατηγορία της ψευδούς βεβαιώσεως, επί των οποίων απαλλακτικών βουλευμάτων έχει ασκηθεί δύο φορές αναίρεση από την Εισαγγελία του Α.Π».

Πηγή: skai.gr

Διαβάστε ακόμα:

- Φυλάκιση δύο ετών με αναστολή στον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ - Παρέμβαση από Κομισιόν

Περισσότερα | Σχολιάστε

Για «βαρβαρότητα εις βάρος της ελευθερίας του Τύπου και συγκεκριμένα της συστηματικής εκκαθάρισης και εκτέλεσης των Μέσων Ενημέρωσης» κατηγορεί μεταξύ άλλων τον Αλέξη Τσίπρα ο δημοσιογράφος Θέμος Αναστασιάδης κάνοντας λόγο για «συμβόλαιο θανάτου» εναντίον του ίδιου αλλά και της εφημερίδας Πρώτο Θέμα.

Ο Θέμος Αναστασιάδης σε άρθρο του καταγγέλλει όσα έχουν συμβεί σε νομικό επίπεδο κατά της εφημερίδας Πρώτο Θέμα ενώ τονίζει πως όλες οι ενέργειες κατάσχεσης της προσωπικής του περιουσίας θα καταπέσουν στο ευρωπαϊκό δικαστήριο.

Αναλυτικά το άρθρο του Θέμου Αναστασιάδη:

O ευρωπαϊκός κόσμος το ’χει τούμπανο και ο συριζαϊκός του Τσίπρα κρυφό καμάρι. Μετά απ’ όσα αίσχη έκανε εναντίον της Δικαιοσύνης, η χώρα αντιμετωπίζεται ήδη ως κράτος μειωμένης ελευθερίας και δημοκρατίας, ακριβώς όπως ισχύει και στις περιπτώσεις των κυβερνήσεων της Πολωνίας και της Τουρκίας.

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν ήδη ενημερωθεί, όμως, ότι ο Τσίπρας διεκδικεί πρώτος-πρώτος τη βαρβαρότητα εις βάρος της ελευθερίας του Τύπου και συγκεκριμένα της συστηματικής εκκαθάρισης και εκτέλεσης των Μέσων Ενημέρωσης που δεν του αρέσουν. Επειδή δεν έμειναν και πολλά, και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, καταθέτω έναν προβληματισμό: Είναι τίτλος τιμής ή ξεφτίλα ολκής το ότι έβγαλε ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ εις βάρος μου προσωπικά, αλλά και ενάντια στο «Πρώτο Θέμα», ο πιο ψεύτης και αποτυχημένος πρωθυπουργός που πέρασε ποτέ από τον τόπο; Από τη μία πλευρά, η δημοσιογραφική κοινή λογική λέει ότι είναι Τίτλος Τιμής το να έχεις απομείνει η μοναδική έμμονη ιδέα στο μυαλό ενός τύπου που ποτέ δεν έκρυψε ότι μισεί τα Media. Είναι Τίτλος Τιμής για κάθε δημοσιογράφο να είναι ο υπ’ αριθμόν ένα στόχος ενός φασιστοειδούς καθεστώτος που ξεπούλησε την Ελλάδα στο τζάμπα και μιας παρέας που καβάλα στο καλάμι της εξουσίας παραβιάζουν νόμους, ξεφτιλίζουν το Σύνταγμα, βρίζουν τη Δικαιοσύνη, εκβιάζουν, απειλούν και συναλλάσσονται μόνο με εκδότες-καναλάρχες του κοινού ποινικού δικαίου.

Είναι Τίτλος Τιμής όταν μετά από σχεδόν 40 χρόνια δουλειάς και αφού έχεις δημιουργήσει από το τίποτα τουλάχιστον 300 θέσεις εργασίας, κατά καιρούς, για διάφορους συναδέλφους σου, να έρχεται μια παρέα που δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή της και να σου λέει «σου κατάσχω τα πάντα», σαν να είναι Χούντα λάτιν κομμουνιστική ή τουρκική. Είναι Τίτλος Τιμής την ώρα που στη διπλανή μας χώρα φυλακίζονται και δικάζονται άδικα εκατοντάδες δημοσιογράφοι από τον αποτρελαμένο Σουλτάνο Ερντογάν να είσαι εδώ ο μόνος με τον οποίο ασχολείται ο μικρός Μαδούρο της Κυψέλης προκειμένου να σε (να με) εξοντώσει. Είναι ίσως ακόμη μεγαλύτερος Τίτλος Τιμής να είσαι ο μόνος, ακριβώς επειδή οι περισσότεροι από τους άλλους συμβιβάστηκαν ή σιώπησαν για να σώσουν το κεφάλι τους. Ανθρώπινο και κατανοητό.

Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι ΞΕΦΤΙΛΑ ΟΛΚΗΣ στην ευρωπαϊκή δημοκρατία του 2017 που ζούμε να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα και να μη μιλάει κανείς είτε από φόβο είτε από κακό υπολογισμό. Κανονικά, με αυτά που έχουν γίνει σε ΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ενάντια σε μένα προσωπικά αλλά και στο «Πρώτο Θέμα» θα έπρεπε να έχουν ξεσηκωθεί και όλες οι έντιμες νομικές και δημοσιογραφικές φωνές και να ρωτάνε: «Πού νομίζει ότι βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας; Στην Τουρκία ή στη Βενεζουέλα;». «Στην κοσμάρα του», απαντώ εγώ. Και δεν απορώ και τόσο που τελικά στην Ελλάδα δεν μπορείς να βρεις το δίκιο σου την ώρα που ανώτατοι δικαστές πάνε και έρχονται σαν κλητήρες πρωθυπουργικής αυλής, όταν έχουν χαθεί τόσα και τόσα δίκια πολιτών, εργαζομένων και συνταξιούχων στον βωμό των Μνημονίων. Οταν πουλήθηκε νύχτα όλη η περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου και όταν αποδεδειγμένα φαίνεται ότι τα καραγκιοζιλίκια του Τσίπρα, σύμφωνα με δηλώσεις κορυφαίων Ευρωπαίων αξιωματούχων, μας στοίχισαν 100 δισ.! Πού είναι τα διάφορα αρμόδια ΕΛΕΓΚΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ να πουν αν υπάρχει ή όχι ζημία του δημοσίου συμφέροντος; Αν δεν υπάρχει εδώ, πού υπάρχει; Κάνει ΜΠΑΜ! Μήπως τελικά, αντί για Τίτλος Τιμής, είναι ξεφτίλα ολκής το να προσπαθείς να αποδείξεις στα ποντίκια ότι δεν είσαι ελέφαντας; Το μέτρο και οι συγκριτικές διαδικασίες που ισχύουν στις κανονικές δημοκρατίες έχουν χαθεί στο Συριζιστάν των τραμπούκων του καθεστώτος, των εξωνημένων κρατικών λειτουργών, αλλά και του άγριου λαϊκισμού που απαιτεί το κεφάλι του καθενός μόνο και μόνο επειδή το κρατάει ακόμα ψηλά και δεν σκύβει. Τίτλος Τιμής, λοιπόν, ή ξεφτίλα ολκής;

Προσωπικά, σε όσο δύσκολη θέση κι αν με φέρουν τυπικά κατάσχοντάς μου τα πάντα, με παράνομες διαδικασίες που θα καταπέσουν στα ευρωπαϊκά όργανα, θεωρώ Τίτλο Τιμής το να έχω γίνει στόχος ζωής ή θανάτου όλης αυτής της πολιτικής αλητείας που έχει εμπνευστή και καθοδηγητή τον Αλέξη Τσίπρα. Από την άλλη πλευρά, το «ξεφτίλα ολκής» θα έρθει κι αυτό στην ώρα του όταν θα πέσουν οι παλιάτσοι, όταν θα αποκατασταθεί η νομιμότητα και όταν θα τιμωρηθούν με τον τρόπο που πρέπει όλοι αυτοί οι απίθανοι τύποι του υποκόσμου που βοηθούν τους Συριζαίους στις αθλιότητές τους. Βλέπετε, για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, ξέρουμε όλοι πολύ καλά ποιοι είναι. Δεν το κρύβουν, άλλωστε. Διαφημίζουν την αλητεία τους σαν τους εμετικούς προπαγανδιστές των φασιστοειδών καθεστώτων - και αυτοί, οι πιο βρώμικοι όλων, παριστάνουν τα Καθαρά Χέρια.

Περισσότερα | Σχολιάστε

Την πρώτη φορά που ο Ρουβίκωνας εισέβαλε στο προαύλιο του Κοινοβουλίου – χώρος Βουλής όπου εισέρχεσαι με άδεια – δημοσιογράφοι ρώτησαν την τότε Πρόεδρο Ζωή Κωνσταντοπούλου, αν πρόκειται να κάνει κάποια δήλωση. Αυτή με ειρωνικό και απαξιωτικό ύφος, απάντησε σε επαγγελματίες που είχαν υποχρέωση να την ρωτήσουν, «Φοβάστε επειδή μπήκε ο λαός στη Βουλή»;

Ο νυν Πρόεδρος δεν είναι το ίδιο απαξιωτικός αλλά η απάντηση που έδωσε στον Πρόεδρο της ΝΔ, με μειλίχιο ύφος, διαπνέεται περίπου από την ίδια νοοτροπία. Εισήλθε ο λαός στη Βουλή! Αυτό καταγράφεται από την εξομοίωση που επιχειρεί μεταξύ της επισκεψιμότητας των 96.000 πολιτών που εισήλθαν στη Βουλή κατά το 2016. Ο συντριπτικός αριθμός αφορά κυρίως σε μαθητές σχολείων που ξεναγούνται στους χώρους και παρακολουθούν επ΄ ολίγον τις συνεδριάσεις, εκπρόσωπους μαζικών φορέων που καλούνται από επιτροπές ή επισκέπτονται τους αρμοδίους των κομμάτων.

Στην επιστολή ο κ. Βούτσης εκθειάζει την φρουρά της Βουλής, και σε αυτό σαφώς έχει δίκιο. Εύκολα μια ομάδα αποφασισμένων ατόμων μπορεί να εισέλθει στο προαύλιο ή και στο Κοινοβούλιο. Αυτό δεν αποτρέπεται επιχειρησιακά, εκτός να περικλειστεί η Βουλή με… συρματοπλέγματα. Η αποτελεσματικότητα της φρουράς συνάγεται από το ότι συνελήφθησαν.

Και εδώ υπεισερχόμαστε στο διαχρονικό πρόβλημα αβελτηρίας που έχουν επιδείξει το ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι παραβατικές συμπεριφορές δεν εκλαμβάνονται ως τέτοιες. Επειδή από τους δράστες έχουν πολιτική αιτιολόγηση, εκλαμβάνονται και ως πολιτικές δράσεις στις οποίες πρέπει να επιδεχθεί κατανόηση και να τύχουν ατιμωρησίας.

Ποιος δεν θυμάται π.χ. τον Αλέκο Αλαβάνο να πηγαίνει μεσάνυχτα στη ΓΑΔΑ και να απαιτεί (!) να αφεθούν ελεύθερα άτομα που είχαν προσαχθεί μετά από βίαια επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας, ενώ ο νόμος ορίζει ποιος έχει δικαίωμα να επισκεφθεί προσαχθέντες. Ποιος δεν θυμάται την εμβληματική ρήση Παπουτσή, ως υπουργού Δημόσιας Τάξης, που όταν οι μπαχαλάκηδες τα έσπαγαν στο κέντρο της Αθήνας, είχε πει καλύτερα να σπάσουν δέκα μάρμαρα , παρά δέκα κεφάλια;

Το πρόβλημα δεν είναι η δράση του Ρουβίκωνα, όσο αυτός επιδίδεται σε – καταστρεπτικά για τη δημόσια ή ιδιωτική περιουσία εταιριών – χάπενινγκ. Δεν είναι εφόσον δεν θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή – αν και η καταγραφή από κάμερα ασφαλείας που έδειξε μέλη του να κρατούν πιστόλια, προϊδεάζει και φοβίζει για ενδεχόμενη ποιοτική αναβάθμιση της δράσης του.

Νέοι είναι, οι νέοι πάντα είναι, και πρέπει να είναι, ανατρεπτικοί και εικονοκλάστες. Το ύφος και το είδος της διαμαρτυρίας τους αντανακλά το ευρύτερο πολιτισμικό περιβάλλον. Όταν ένας υπουργός εκχυδαΐζει την πολιτική ομιλία μέσω FB, γιατί οι νέοι θα φερθούν με αβρότητα;

Το πρόβλημα δεν είναι ο Ρουβίκωνας και οι θεαματικές δράσεις του. Το πρόβλημα είναι διαχρονικό, το έχουν οι μεγάλοι, όσοι εξ αυτών θεωρούν ως πολιτική στάση το «αφήστε τα παιδιά», κάτι που έκαναν και οι κ. Βούτσης και Τόσκας, και μετέτρεψαν τα περιπολικά σε ταξί εξυπηρέτησης των μελών του Ρουβίκωνα.

Εκείνο που λείπει από τη Δημόσια Ζωή είναι η ανάληψη ευθύνης. Αντανακλά φυσικά και στις ακραίες ομάδες. Τα μέλη του Ρουβίκωνα, ή οι διαδηλωτές που τα σπάνε, πρέπει να αντιμετωπίζουν το διακύβευμα, ότι ενδέχεται και να τιμωρηθούν για τη δράση τους. Τότε ναι, θα έχει αξία η διαμαρτυρία τους, τότε θα δείξουν αν όντως πιστεύουν στις ιδέες τους, αν τις υπηρετούν με προσωπική θυσία, ή αν λειτουργούν μέσα στο γενικό κλίμα του χαβαλέ, υπό την βολική προοπτική της ατιμωρησίας.

ΥΓ: Με αυτό που έκαναν οι Βούτσης –Τόσκας δημιουργούν «κεκτημένο». Τι θα κάνουν αν εισέλθει με τον ίδιο τρόπο, άλλη ομάδα ακραίων πολιτικών φρονημάτων; Και πως θα δικαιολογήσουν την διαφορετική τους συμπεριφορά; Ή τι θα κάνουν αν αποφασίσουν να μπουκάρουν χούλιγκαν επειδή για κάποιο λόγο θεωρούν ότι αδικήθηκε η ομάδα τους;

Γ.Σ.

Περισσότερα | Σχολιάστε

Του Σάκη Μουμτζή

Η πολιτική είναι σκληρό παιχνίδι. Δεν υπάρχει συγγνώμη σε αυτό. Γιατί η συγγνώμη σημαίνει και παραδοχή της νίκης του αντιπάλου. Γι΄αυτό και κανένας πολιτικός –απ΄όσο θυμάμαι- δεν την ζήτησε.

Συνεπώς, ματαιοπονούν όσοι εγκαλούν τον Α.Τσίπρα γιατί δεν ζητεί συγγνώμη από τον Α.Σαμαρά και τον Β.Βενιζέλο, καθώς μετά από δύο χρόνια αμφιταλαντεύσεων και δισταγμών, ακολούθησε την πολιτική τους.

Μάλιστα, δεν την ακολούθησε απλώς, αλλά, σύμφωνα με την δική του παραδοχή, την υπερακόντισε. Προσέφερε στους δανειστές πολύ περισσότερα πράγματα από τους προκατόχους του.

Και ο «μνημονιακός κατήφορος» του δεν σταμάτησε εδώ. Δήλωσε γραπτώς στην Lagarde πως θα υπογράψει ό,τι θα του ζητηθεί. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, πως διαπραγμάτευση με, εκ των προτέρων, αποδοχή των θέσεων της άλλης πλευράς, δεν νοείται.

Είναι τόσο κουρασμένος ο πρωθυπουργός; Γιατί αυτή η παραίτηση από κάθε διαπραγμάτευση; Τόσο πολύ του άρεσε η οδός των μνημονίων; Και τι έγινε η περίφημη λενινιστική αναδίπλωση;

Φαίνεται πως η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αυτοπαγιδεύτηκε από την υπερβολική ανάγνωση του Lenin. Δεν κατανόησε πως η «συντεταγμένη» υποχώρηση του καλοκαιριού του 2015, ακύρωσε όλη την προηγούμενη αντιμνημονιακή διαδρομή του κόμματος και επέφερε την ρήξη με μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων του που είχε πιστέψει σε αυτήν.

Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ έμεινε χωρίς στρατό και χωρίς καύσιμα. Την τελευταία ευκαιρία να αναβιώσει την αντιμνημονιακή συνείδηση του 2015, την έχασε πριν ολοκληρώσει την δεύτερη αξιολόγηση.

Τότε θα μπορούσε να διενεργήσει εκλογές μέσα σε καθεστώς σύγκρουσης με τους εταίρους και να τις χάσει με ένα αξιοπρεπές ποσοστό, άνω του 20%. Σήμερα, είναι υποχρεωμένος να πιει το πικρό ποτήρι των μνημονίων μέχρι το τέλος.

Το μόνο που απομένει στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να εγκολπωθεί πλήρως τις φιλελεύθερες τομές του προγράμματος και να οικοδομήσει το δικό της success story. Όμως αυτό το σκηνικό αφήνει παντελώς αδιάφορο τον κόσμο που ακολουθεί το κόμμα αυτό. Κάποιους μάλιστα τους εξοργίζει κιόλας.

Διαπαιδαγωγημένοι με την πολιτική σκισίματος των μνημονίων αντιδρούν σε αυτήν την διαφαινόμενη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη πλευρά οι φίλοι των κομμάτων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης αντιλαμβάνονται πως ο Α.Τσίπρας είναι  «μεταρρυθμιστής –μαϊμού».

Θα προτιμήσουν να αγοράσουν το αυθεντικό που το πουλά η Νέα Δημοκρατία και όχι το imitation του ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ μένει χωρίς ακροατήριο. Η πτώση του προμηνύεται ραγδαία. 

Η έξοδος στις αγορές, ως στόχος, δεν συγκινεί κανέναν αντιμνημονιακό πολίτη. Και οι υπόλοιποι πολίτες πιστεύουν πως αυτήν την δουλειά, με όλους τους συμβολισμούς της, θα την κάνει καλύτερα ο Κ.Μητσοτάκης, γιατί την πιστεύει.

Επί πλέον οι γλυκιές ματιές του ΣΥΡΙΖΑ προς τους ερυθροτραμπούκους και τους Ρουβίκωνες, οι ανοίκειες και συντονισμένες επιθέσεις του στην Δικαιοσύνη, απομακρύνουν και τους τελευταίους μετριοπαθείς ψηφοφόρους του και εκθέτουν όλους όσοι μιλούν για σοσιαλδημοκρατική στροφή  του.

Οποιαδήποτε προσπάθεια κι αν κάνει ο Α.Τσίπρας για να αναπροσανατολίσει τον χαρακτήρα του κόμματος του, θα προσκρούσει στο γονιδίωμα του χώρου της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ενα κόμμα που υπερηφανεύεται για τον Δεκέμβρη του 2008 και για τις «πλατείες» του 2011, δεν μπορεί να γίνει, άνευ σοβαρών απωλειών, ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.

Θα χάσει περισσότερους από αυτούς που, πιθανόν, θα κερδίσει.

Άλλωστε, τέτοιες μεγάλες ανατροπές δεν μπορεί να τις κάνουν ηγέτες με δημοτικότητα κοντά στο 20%. Γι΄αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ τελείωσε.    

Το ζητούμενο είναι, πώς θα αντιδράσει μπροστά σε αυτήν την αναπότρεπτη κατάσταση.

Περισσότερα | Σχολιάστε

Τα σχόλια του χρήστη Διογένης

Γιατί τόσο πια άγχος η Κομισιόν για τη συγκεκριμένη υπόθεση; Δεν καταλαβαίνουν ότι όσο την ανεβάζουν ψηλά, τόσο τρέφουν τη συνωμοσιολογική διάθεση των ανθρώπων αυτών που στο πρόσωπο του Γεωργίου βλέπουν ένα εξιλαστήριο θύμα;

Περισσότερα | Σχολιάστε

Teacher, μακάρι. Οι επιθέσεις στη δικαιοσύνη δείχνουν ότι δεν είναι τίποτε δεδομένο.

Περισσότερα | Σχολιάστε

Κύριε Στεφανίδη, νομίζω ότι τα ιστορικά δεδομένα εκείνης της βραδυάς είναι αρκετά διαφορετικά.

Καταρχάς είναι υπερβολικά πολλές οι μαρτυρίες ότι ο Τσίπρας περίμενε (και άρα ίσως ευχόταν) να βγει "ναι" στο δημοψήφισμα. Πέρα από τις μαρτυρίες, αν ψάξετε και ξαναδείτε το βίντεο της ομιλίας του στη Βουλή την Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015, όταν ζητούσε "εξουσιοδότηση" από τη Βουλή για να διαπραγματευτεί, και δείτε τη φάτσα του να λέει "το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν μια μεγάλη έκπληξη για όλους μας" θα δείτε ότι δεν ήταν φάτσα ανθρώπου που μόλις είχε πάρει "τη μεγαλύτερη νίκη στην έως τώρα καριέρα του", ενώ όντως την είχε πάρει.

Άρα, αν όντως επεδίωκε το "ναι" (για να υπερκεράσει την ομάδα Λαφαζάνη, τον Βαρουφάκη κλπ.), τότε τίποτε δεν τον "προσγείωσε", αλλά ήταν προσγειωμένος ήδη από τότε που το προκήρυξε το δημοψήφισμα. Και όλα αυτά ήταν ένα σόου εξαρχής για να περάσει τη μνημονιακή στροφή με "ηρωϊκό" τρόπο (αυτό που εσείς οι υποστηρικτές του ΓΑΠ δεν αφήσατε να κάνει ο Σαμαράς το 2011, με αποτέλεσμα να τρώμε στη μάπα όχι μόνον τον Τσίπρα, αλλά και τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο και τον Σώρρα και ποιος ξέρει πόσους ακόμα θα γίνουν παράγοντες της δημόσιας ζωής).

Δεύτερον, αν όντως ήταν "προσγειωμένος" εξαρχής, πρέπει να δούμε/μάθουμε κάτι άλλο: τι ήταν αυτό που έσπρωξε σε τόσο εύκολη παραίτηση το ίδιο βράδυ και τον Βαρουφάκη και τον Σαμαρά. Και για τον Βαρουφάκη αν ο Τσίπρας το είχαν ξεκαθαρίσει ότι ήθελε/ανέμενε να διαχειριστεί ένα "ναι", το καταλαβαίνουμε. Για τον Σαμαρά; Παραμένει μυστήριο. Κάποιο φως ρίχνει η επιλογή του "καραμανλικού" (;) Μεϊμαράκη, που ίσως έγινε από τον ίδιο άνθρωπο που έπεισε τον Σαμαρά να παραιτηθεί (τον Καραμανλή;).

Όπως και να 'χει, και οι δύο επιλογές βοηθούσαν πάρα πολύ, μα πάρα πολύ τον Τσίπρα να κάνει μνημονιακή στροφή. Διότι με τον Σαμαρά απέναντι, θα είχε μεγάλες δυσκολίες να ακολουθήσει την ίδια πολιτική, αφήστε που θα φαινόταν καθαρά ως δικαίωση. Και λίγο αν έχανε ημερομηνίες ή καταστάσεις, η συνολική χρεωκοπία θα ερχόταν δραματικά γρήγορα στην ελληνική οικονομία - αν και τα capital controls κρατούσαν κάποια ρευστότητα για εισαγωγές κλπ. Με αποτέλεσμα οι χορευτές του Συντάγματος να γυρίσουν την άλλη στιγμή εναντίον του.

Τρίτο δεδομένο είναι η πολύ εύκολη συμφωνία που του έδωσαν οι Ευρωπαίοι. Δεν το έχουμε αναλύσει επαρκώς: Του μείωσαν 3,25 του ΑΕΠ το στόχο για την τρέχουσα χρονιά (-0,25 από 3%), βάζοντάς τον μόνον να αυξήσει κατά 6 λεπτά τα μακαρόνια και τρίχες, κάτι σχεδόν ασήμαντα μέτρα μπροστά στο ολοκαύτωμα που έπρεπε να βιώσουν "οι προηγούμενοι". Και 4% για το 2016 (0,5% από 4,5%). Και τον συνολικό στόχο στο 3,5%, πράγμα που του επέτρεψε να λέει στο εσωτερικό ακροατήριο "να, είδατε που είχε αποτέλεσμα η στάση μου;". Και του έδωσαν νέο δάνειο χωρίς το ΔΝΤ στην ουσία, που μπήκε χωρίς να μπει με λεφτά μόλις δύο χρόνια αργότερα, ενώ ο Σόιμπλε ώμνυε στη γερμανική βουλή ότι όοοοχι, τι είναι αυτά που λέτε, δεν θα δώσουμε ούτε ευρώ χωρίς το ΔΝΤ. Το ΔΝΤ θα είχε πολύ σκληρότερους όρους για να μπει το 2015, δεν θα έμπαινε με τίποτε αν δεν υλοποιούνταν όλοι οι όροι του. Έστω και "χωρίς λεφτά" όπως τώρα.

Γενικά, τότε, όλοι δούλεψαν για τον Αλέξη. Και το μόνο ορατό όφελος που είχαμε ήταν ότι πήραμε χαμπάρι την καραμανλική πέμπτη φάλαγγα μέσα στη ΝΔ και την εξουδετερώσαμε σχεδόν οριστικά ως πολιτική απειλή. Όχι ως τακτική απειλή, αλλά ως πολιτική απειλή, ο καραμανλισμός με την έννοια του σκέυους επώασης της αριστεράς είναι πια νεκρός. Για πάντα. Μέρος και αυτό της αποδόμησης της μεταπολίτευσης (πρώτη ενέργεια του γέρου Καραμανλή να ανοίξει τα ξερονήσια, ενώ είχαμε άλλα πιο επείγοντα προβλήματα στις 24 Ιουλίου 1974, μέρες που είναι).

Με λίγα λόγια, εμένα όλες οι αιτιάσεις Βαρουφάκη μου φαίνονται "εύκολες" καταγγελίες που βοηθούν αντί να βλάπτουν τον Τσίπρα στο ακροατήριό του με κάτι που δεν είναι καν αλήθεια. Και όσο για το πιθανό αδίκημα, η όλη συμπεριφορά εμένα μου φαίνεται ότι θεμελιώνει καθαρό ποινικό αδίκημα μόνον στη περίπτωση της περιουσίας του δημοσίου από τις τραπεζικές μετοχές αξίας τουλάχιστον 16 δις που έχασε για να κάνει ο Αλέκσης τον καμπόσο στο εκλογικό του ακροατήριο.

Αυτά και καλά θα κάνει η παράταξή μας να έχει σαφή εκλογικό και πολιτικό στόχο. Αν ο στόχος είναι να βάλουμε τον Αλέκση φυλακή, να κάτσουμε να το δούμε νομικά. Αν είναι να τον βλάψουμε πολιτικά, να δούμε τι τον βλάπτει και να κάνουμε αυτό, όχι αυτό που τον ωφελεί.

Περισσότερα | Σχολιάστε

Εύγε κύριε Μουμτζή. Αυτό είναι μια πλήρης περιγραφή του πολιτικού ζητούμενου της χώρας σε 800 λέξεις.

Περισσότερα | Σχολιάστε

Καμία χώρα δεν το πέτυχε, διότι καμία δεν το χρειάστηκε. Δεν αντέχω άλλο αυτή την μονοσήμαντα νεοκεϋνσιανή ανάνγωση της οικονομίας.

Αν στον πινακάκι Excel του ΔΝΤ βάλουμε ανάπτυξη 2-3% για μερικά χρόνια με πληθωρισμό 1-2% για μερικά χρόνια, να δείτε πού θα πάει το χρέος χωρίς να το καταλάβουμε. Οι στόχοι των πλεονασμάτων είναι για το κακό σενάριο του 1% ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ, δηλαδή αν έχουμε 1% πληθωρισμό μηδενική αύξηση.

Αλλά επειδή οι οικονομολόγοι μας φαίνεται ότι δεν έχουν πιάσει να βάλουν τα νούμερα σε ένα Excel, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι συμβατική κριτική με συμβατικά νεοκεϋνσιανά επιχειρήματα χωρίς την παραμικρή ανάλυση. Έλεος!

Περισσότερα | Σχολιάστε