LIBERALL
THINK TANKST
ΥΓΕΙΑY
Τετάρτη 20/03/19
4ος χρόνος, ημέρα 1235η

Ενδείξεις ανίερης όσμωσης ΣΥΡΙΖΑ - Χρυσής Αυγής

Print Friendly and PDF
-A +A
Ενδείξεις ανίερης όσμωσης ΣΥΡΙΖΑ - Χρυσής Αυγής

Του Γιάννη Σιδέρη

«Τα παλιόπαιδα τα ατίθασα» της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν για μια φορά στα τέσσερα και κάτι χρόνια, να ενσαρκωθούν τον ρόλο που επιτάσσει η κομματική ιδιότητα όποιου στελέχους και μέλους, όπου γης και όποιας παράταξης: Να είναι η συνείδηση του κόμματος.

Έτσι επιτέθηκαν στο υπουργείο Δικαιοσύνης και τον υπουργό Μιχάλη Καλογήρου, επειδή κατά την - προφανώς σωστή - γνώμη τους, στο σχέδιο νόμου για τον νέο Ποινικό Κώδικα κρίνουν ότι φωτογραφίζεται η ΧΑ στη διάταξη για μείωση της ποινής, όταν αφορά σε διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, καθώς εισηγείται μείωση της ποινής σε 5-10 χρόνια από 10-20 που ισχύει.

Η τροποποίηση, όπως έχει επισημαίνει και το ΚΕΕΡΦΑ «αποτελεί ευθεία παρέμβαση στην εκκρεμή δίκη της ΧΑ, η οποία συμπληρώνει 4 χρόνια και βρίσκεται στο τέλος της».

Λίγο αργά πάντως θυμήθηκαν οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ τις ενδείξεις για ανίερη ώσμωση του κόμματός τους με την ΧΑ. Είχαν προϋπάρξει αρκετές φαιές κηλίδες στην συμπεριφορά της κυβέρνησης απέναντι στην οργάνωση. Ανατρέχοντας αρχειακά, θυμόμαστε:

Ο απελθών ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, απευθυνόμενος σε όλα τα κόμματα, είχε καλέσει και τον «αξιότιμο πρόεδρο» της Χ.Α. Νίκο Μιχαλολιάκο, ζητώντας και από αυτόν «ιδέες και προτάσεις» για το Μακεδονικό. Το αποκάλυψε ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος από το βήμα της Βουλής, και ο κ. Κοτζιάς δήλωσε ότι δεν θα τον ξανακαλέσει. Όχι επειδή συνειδητοποίησε το λάθος του, αλλά επειδή ο αρχηγός της ΧΑ τον «κάρφωσε» δημοσίως από βήματος Βουλής.

Παρόμοια «θεσμική» συμπεριφορά είχε επιδείξει και ο τότε ΥΠΕΘΑ Πάνος Καμμένος ο οποίος τον Δεκέμβρη του 2016 προσκάλεσε βουλευτές της επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας στο Καστελόριζο. Θα είχε περάσει απαρατήρητο (άλλωστε ο προσκληθείς Η. Κασιδιάρης ήταν μέλος της επιτροπής), αν η Αυγή την επομένη δεν κόμπαζε: «Αν και ο Τ. Ερντογάν μας έχει συνηθίσει σε σχεδόν καθημερινές προκλητικές δηλώσεις για τη Λωζάννη και το Αιγαίο, χθες δεν έκανε ούτε κιχ. Μήπως γιατί αντιπροσωπεία της επιτροπής βρέθηκε στο Καστελόριζο, δίπλα στην Τουρκία;» (φοβήθηκαν μάλλον Κοτζιά και Κασιδιάρη!).

Αν τα ανωτέρω θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής θεσμικής ευταξίας, ήταν άκρως πολιτική επιλογή ώσμωσης με τη ΧΑ, η αναμονή βοήθειας εκ μέρους της κυβέρνησης, για την θέσπιση της απλής αναλογικής.

Έχει μείνει εμβληματική και ανεξίτηλη η δήλωση του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση, όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε ο νόμος να στηριχθεί και στις ψήφους της Χ.Α.: «Στη Βουλή δεν υπάρχουν ευπρόσδεκτες και μη ευπρόσδεκτες ψήφοι, είχε απαντήσει. Δεν έχουμε μιλήσει με τη Χ.Α. Από κει και πέρα η Βουλή λειτουργεί με 300. Ποτέ δεν αφαιρέθηκε ψήφος.

Ούτε στην ψήφιση του Προέδρου της Δημοκρατίας θα αφαιρούνταν ψήφοι, αλλά ο ευπατρίδης Σταύρος Δήμας είχε αποποιηθεί τις ψήφους της οργάνωσης λέγοντας «σεβόμενος τους δημοκρατικούς θεσμούς, δεν πρόκειται να εκλεγώ Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας με ψήφους της Χ.Α.

Στο ίδιο νομοσχέδιο, φωτογραφίζονται οι χρήστες μολότοφ, και προτείνεται να μειωθεί από κακούργημα σε πλημμέλημα, με ποινή 3 ετών αλλά και ατιμωρησία αν παραδοθούν τα εκρηκτικά στις αρχές.

Πολλές καταδικαστικές κραυγές υψώθηκαν για την προτεινόμενη ρύθμιση, αλλά κατά την ταπεινή μας γνώμη, μάλλον πολιτικό παρά πρακτικό νόημα έχει. Αν δεν μας απατά η μνήμη μας, ουδείς υπέστη τιμωρία γιατί πέταξε μολότοφ εδώ και 30 χρόνια. Απλώς ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ένα παρακλητικό νόημα προς τον θεωρούμενο ως αντιεξουσιαστικό χώρο και τους «φιλολογικώς» συμπαθούντες, για να τους παρακινήσει να πάνε ως την κάλπη.

Τέλος η χθεσινή ημέρα επεφύλαξε και ένα άλλο «σοκ» σε όσους πιστούς είχαν περί πολλού το «ηθικό πλεονέκτημα» του ΣΥΡΙΖΑ. Αν υποτεθεί ότι η οικογενειοκρατία που επικρατεί στην κυβέρνηση ήταν εν μέρει δικαιολογήσιμη (ως αναγκαίο κακό, καθότι ήταν μικρό κόμμα και είχε έλλειψη στελεχών), η βιτρίνα με την οποία στόλισε το ευρωψηφοδέλτιο ( με άξιους ενδεχομένως, πάντως αφανείς γόνους εμβληματικών γονιών), δείχνει ότι έχει σπάσει όλα τα κοντέρ του παλαιοκομματισμού.

Ήταν το μοναδικό ως τώρα για το οποίο ισχυριζόταν ότι διαφοροποιείται από το «παλιό πολιτικό σύστημα» που κατήγγειλε.
Το κατάφερε και αυτό!

Διαβάστε ακόμη
Επιστροφή στην mobile έκδοση.