LIBERALL
THINK TANKST
ΥΓΕΙΑY
Σάββατο 09/03/19
4ος χρόνος, ημέρα 1224η

Η κυβέρνηση υποδαυλίζει μια ακόμα σύγκρουση. Τη σύγκρουση των γενεών

Print Friendly and PDF
-A +A

Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Την εποχή που ο πρωθυπουργός δεν ενδιαφερόταν για την εδραίωση του ΝΑΤΟ στα δυτικά Βαλκάνια και δήλωνε οπαδός του Σλοβένου μαρξιστή Σλαβόι Ζίζεκ, χρησιμοποιούσε το κλασσικό μότο του Μάο Τσε Τουνγκ: «Στο απόλυτο χάος, η κατάσταση είναι εξαιρετική».

Η δημιουργία χάους ήταν ένα από τα εργαλεία που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμένου, όλα αυτά τα χρόνια. Η απουσία δημιουργικών και ουσιαστικών πολιτικών, έκαιγε καθημερινά το πολιτικό κεφάλαιο του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, οπότε η δημιουργία τεχνητών κρίσεων, αντιθέσεων, χαοτικών καταστάσεων και διχαστικών πρακτικών, της επέτρεπαν να στέκεται με το κεφάλι πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Μοναδική της επιδίωξη ήταν και παραμένει η διατήρηση της εκλογικής της βάσης σε εγρήγορση, γι’ αυτό και της ερέθιζε και της ερεθίζει κατά καιρούς τα αντανακλαστικά. Η διατήρηση της εκλογικής βάσης, περνάει μέσα από τη διατήρηση των “κεκτημένων και των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων”. Δεν είναι τυχαία η πολιτική που χαράκτηκε όλα αυτά τα χρόνια, απέναντι στο μεγάλο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό πρόβλημα. Επελέγη η επιβολή υπερβολικών εισφορών στους νέους εργαζόμενους και στους εργοδότες, έτσι ώστε να διατηρηθούν οι σχετικά υψηλές συντάξεις των παλαιότερων συνταξιούχων. Μέτρο, άκρως αντιαναπτυξιακό. Η γενεά των νέων συνταξιούχων ανήκει προφανώς σε μια υποδεέστερη κοινωνική ομάδα, οι δε νέοι ενεργοί ιδιωτικοί υπάλληλοι και ελεύθεροι επαγγελματίες, επιδοτούν την περασμένη γενιά, γνωρίζοντας πως οι ίδιοι θα είναι παντελώς αποξενωμένοι από τις εισφορές, που καταβάλουν οι ίδιοι και οι εργοδότες τους. Με αυτόν τον τρόπο έχουν μικρότερα εισοδήματα, αφού οι προηγούμενες γενεές ζουν εις βάρος τους, με κλασσικό παράδειγμα τον μέσο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, που είναι χαμηλότερος από την μέση σύνταξη.

Το ίδιο συμβαίνει και στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα οποία λειτουργούν σε μεγάλο βαθμό για το καθηγητικό κατεστημένο της περασμένης γενεάς. Ουδείς ενδιαφέρεται να αλλάξει τα προγράμματα σπουδών, τους κύκλους των σπουδών, τις ειδικότητες και τις σχολές για να μη θιγούν τα συμφέροντα όσων είναι ήδη βολεμένοι στο σύστημα. Το γεγονός πως υπάρχει μεγάλη ανάγκη πτυχιούχων πληροφορικής με υψηλές ψηφιακές δεξιότητες, δεν σημαίνει κάτι για όσους απλώς θέλουν να παρέχουν πτυχία σε «αδιόριστους» καθηγητές, δημοσίους υπαλλήλους κλπ. Έτσι η νέα γενιά γεύεται τον πικρό καρπό της ανεργίας, για να μην ξεβολευτούν ούτε για λίγο τα συμφέροντα των προηγούμενων γενεών.

Μα το ίδιο δεν συμβαίνει και με τους χειρισμούς και τις ρυθμίσεις, που δρομολογούνται στον τραπεζικό χώρο; Φροντίδα για την παλαιά γενιά των δανειοληπτών που είτε αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις τοκοχρεωλυτικές δόσεις τους, είτε αδιαφορούν για τα κοκκινισμένα δάνεια τους. Φροντίδα για τους παλιούς μετόχους, τους οποίους δεν πιέζουν για να χρηματοδοτήσουν τις υπαρκτές κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών. Ουδείς όμως ενδιαφέρεται για τους νέους που θέλουν να αποκτήσουν μια κατοικία ή μια επαγγελματική στέγη ή να χρηματοδοτήσουν μια επιχειρηματική τους κίνηση. Αυτή η νέα γενιά έχει να αντιμετωπίσει, τόσο την αδυναμία / απροθυμία χρηματοδότησης από τις τράπεζες και όσο και τα υψηλά επιτόκια για τα οποία φέρει ακέραιο το βάρος η κυβέρνηση. Στην ίδια λογική εντάσσεται και το περίφημο μαξιλάρι των διαθεσίμων που θα μας συνδράμουν μέχρι το 2022, με την κλασσική επωδό: “ας τα καταφέρουμε μέχρι εκεί και βλέπουμε”.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε μια κοινωνία που κοιτάζει μόνο πίσω στο ένδοξο παρελθόν της, που υποστηρίζει με βαθιά πίστη “αυτά που μάθαμε”, “αυτά που ξέρουμε”, που αρνείται και αδυνατεί να αντιμετωπίσει το αύριο, αδιαφορώντας για τις νέες γενιές που αντιμετωπίζουν τα ξεχαρβαλωμένα σχολεία, τα διαλυμένα πανεπιστήμια, την ανεργία και τις μειωμένες ευκαιρίες. Τι μέλλον άραγε έχει μια κοινωνία, μέσα στην οποία κτίζονται αντιθέσεις, αντί για συνέργειες; Τι μέλλον άραγε έχει μια κοινωνία, όπου η γενιά αυτών που δύνανται ακόμα να απολαμβάνουν κάποια από το προνόμια της μεταπολιτευτικής ευημερίας, διατηρεί αυτά ακριβώς τα προνόμια, εις βάρος της νέας γενιάς;

 

*Ο αρθρογράφος είναι οικονομικός αναλυτής, με ειδίκευση στο σχεδιασμό σύνθετων επενδυτικών στρατηγικών.

Αποποίηση Ευθύνης : Το περιεχόμενο της στήλης, είναι καθαρά ενημερωτικό και πληροφοριακό και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επενδυτική συμβουλή, ούτε υποκίνηση για συμμετοχή σε οποιαδήποτε συναλλαγή. Ο αρθρογράφος δεν ευθύνεται για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.

Διαβάστε ακόμη
Επιστροφή στην mobile έκδοση.