LIBERALL
THINK TANKST
ΥΓΕΙΑY
Τρίτη 20/11/18
4ος χρόνος, ημέρα 1115η

Ανομολόγητες αμαρτίες

Print Friendly and PDF
-A +A

Του Λυκούργου Λιαρόπουλου

Το 1975, το ελληνικό σύστημα υγείας έμοιαζε αρκετά με το γαλλικό και με άλλων χωρών. Ως το 1985 η υγεία στην Ευρώπη, άλλαξε. Το κράτος ανέλαβε την ευθύνη και ο ιδιωτικός τομέας αξιοποίησε την τεράστια πρόοδο στην επιστήμη και την τεχνολογία. Τα συστήματα υγείας έφτασαν και ξεπέρασαν σε αρκετές χώρες το 10% του ΑΕΠ, κάτι που έκανε αναγκαία τη μελέτη της οργάνωσης και χρηματοδότησης.

Πρωτοπόροι οι Βρετανοί, με κρατικό σύστημα, είχαν το «κίνητρο» να μελετήσουν αυτά τα ζητήματα. Το μάθημα της «Οικονομίας της Υγείας», όμως, παρουσιάστηκε ταυτόχρονα και στις ΗΠΑ. Στη Βρετανία για λόγους κρατικού προϋπολογισμού. Στην Αμερική λόγω ιδιωτικής ασφάλισης και ιδιωτών παροχών υγείας.

Από τότε, το μείγμα δημόσιας και ιδιωτικής χρηματοδότησης και παροχής υπηρεσιών υγείας αναπτύχθηκε διαφορετικά από χώρα σε χώρα, όπως και το μείγμα κεντρικής και περιφερειακής διοίκησης και διαχείρισης. Παντού, όμως, τα ζητήματα αξιολόγησης, αποτελεσματικότητας, οικονομικής αποδοτικότητας, ποιότητας και ασφάλειας υπηρεσιών αποτελούσαν κεντρικό ζήτημα πολιτικής υγείας, συχνά και αντικείμενο πολιτικής διαμάχης.

Παντού, βέβαια, εκτός από την Ελλάδα. Τα ζητήματα αυτά ποτέ δεν μπήκαν στο «ραντάρ» της κεντρικής κυβέρνησης ανεξάρτητα από κόμμα. Άλλωστε, για 30 χρόνια, ένα κόμμα κυβερνάει με διάφορα χρώματα. Το κόμμα του «κράτους», που νομοθετεί και διορίζει για να εκλεγεί και, όταν εκλεγεί, φτιάχνει νόμους που δημιουργούν δουλειές για να… διορίζει. Έτσι, το 1985 έφτιαξε και ένα ΕΣΥ και διόρισε φίλους, γνωστούς, πελάτες, τους πάντες.

Το τι κάνανε, το πόσο και ποιος τους πλήρωνε το αποφάσιζαν οι ίδιοι, οι πελάτες, με τους συνδικαλιστές τους, αυτούς που εκλέγανε και τους πολύχρωμους…υπουργούς. Έτσι το σύστημα έφτασε να είναι από τα χειρότερα αλλά και ακριβότερα, αφού ευθύνεται για το 25% του σωρευτικού δημοσιονομικού ελλείμματος το 2010.

Και όμως, όπως και έξω, έτσι και στην Ελλάδα, το 1974 δημιουργήθηκαν στην τότε Υγειονομική Σχολή «έδρες» Οικονομικών και Οργάνωσης της Υγείας. Το ίδιο στο ΕΚΠΑ και αλλού φτιάξαμε «καθηγητές» και θέσεις να «φάνε και οι κότες».

Ήρθαν νέες ειδικεύσεις, όπως τα Οικονομικά της Υγείας, η Οργάνωση, το Μάνατζμεντ της Υγείας, Προπτυχιακά, Μεταπτυχιακά, Ερευνητικά Προγράμματα, Συνέδρια, Μελέτες, με γενναία χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα, φτιάχτηκαν καριέρες, ίσως και περιουσίες.

Και τώρα οι «θεράποντες», ειδήμονες, μελετητές, καθηγητές, ερευνητές σιωπούν ατενίζοντας τα ερείπια ενός συστήματος - ζόμπι, φτιαγμένο από αυτούς γι’ αυτούς. ΕΣΥ, ΙΚΑ, ΕΣΔΥ, ΠΕΣΥ, ΠΕΔΥ κ.λπ. αρκτικόλεξα, όλα κρατικά, από το κόμμα και την Αριστοτέλους 17 εκπορευόμενα, από τα κόμματα συμπροσκυνούμενα και συνδοξαζόμενα, κατέστησαν η χλεύη και το όνειδος της κοινωνίας.

Συνάδελφοι, οργανωθείτε γιατί χανόμαστε.

* Αναδημοσίευση από τον Φιλελεύθερο που κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου.

Φωτογραφία intime news

Επιστροφή στην mobile έκδοση.