LIBERALL
THINK TANKST
ΥΓΕΙΑY
ARTNEWSA
Σάββατο 11/08/18
3ος χρόνος, ημέρα 1014η

Χρειαζόμαστε ανάπτυξη 4% αλλά ο Αλέξης Τσίπρας... διαφωνεί

Print Friendly and PDF
-A +A
Χρειαζόμαστε ανάπτυξη 4% αλλά ο Αλέξης Τσίπρας... διαφωνεί

Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Αν οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν κάνουν τα δέοντα για να σημειωθεί έκρηξη επενδύσεων και να υπάρξουν σημαντικές εισροές ξένων κεφαλαίων μέσα στα επόμενα χρόνια, τότε θα είναι αναγκασμένες για... πάντα να βάζουν υψηλούς φόρους για να συντηρούν τα θηριώδη πλεονάσματα της συμφωνίας με τους πιστωτές και να εξυπηρετούν το χρέος.

Και αυτό γιατί η συμφωνία του Αλέξη Τσίπρα με τους πιστωτές δεσμεύει το μέλλον της χώρας σε ένα επικίνδυνο πείραμα με λιτότητα και αναιμική ανάπτυξη που δεν έχει προηγούμενο. Ο «χρησμός» της Moody' s είναι χαρακτηριστικός: «Η συμφωνία απαιτεί σταθερή δέσμευση και εστίαση στη διατήρηση συνετής δημοσιονομικής πολιτικής και πολύ μεγάλου πρωτογενούς πλεονάσματος για πολλά χρόνια και για τις μελλοντικές κυβερνήσεις».

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα θα βιώνει συνολικά μία κατάσταση παρόμοια με αυτή που βιώνουν σήμερα οι περισσότεροι πολίτες: θα ζει για να πληρώνει τις υποχρεώσεις της και τίποτα παραπάνω. Κάτι αντίστοιχο, δηλαδή, με τα ευρήματα της έκθεσης του ΚΕΦίΜ, που είδε χθες το φως της δημοσιότητας και αναφέρει ότι δουλεύουμε 198 ημέρες το χρόνο για να ταΐζουμε την εφορία. Αν κρίνουμε από τη συνεχιζόμενη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος και την, για χρόνια, αρνητική αποταμίευση, τότε τις υπόλοιπες 167 ημέρες εργαζόμαστε για να πληρώνουμε τις υπόλοιπες υποχρεώσεις.

Είναι προφανές ότι οι Έλληνες πολίτες ενδιαφέρονται πάνω απ' όλα για την βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος, κάτι που δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης. Ποιοι είναι αυτοί και πως μπορούν να επιτευχθούν; Το κλίμα μπορεί να αλλάξει μόνο αν υπάρξει σημαντική ώθηση επενδύσεων, σύμφωνα με τον οίκο Moody's. Σε αντίθετη περίπτωση, η ανάπτυξη θα φτάσει κοντά στο 2,5% (στο καλύτερο σενάριο) ενώ ο κίνδυνος να βρεθούμε ξανά σε ύφεση θα είναι μεγάλος, καθώς οι αντιστάσεις της οικονομίας σε εξωτερικά σοκ είναι εξαιρετικά εξασθενημένες.

Σε αυτό το μοτίβο θα συνεχιστεί η κατάσταση και για πολλά χρόνια τα πράγματα θα είναι σχεδόν στάσιμα, ενώ αντιθέτως χρειάζεται εκρηκτική ανάπτυξη αφού μέσα στην κρίση έχουμε χάσει εισοδήματα 20 ετών. Έτσι, τα χρόνια πριν το 2009 θα μείνουν μία μακρινή ανάμνηση για όσους τα πρόλαβαν. Οι υπόλοιποι θα ζουν σε μία χώρα που ναι μεν βρίσκεται εν ζωή αλλά παραμένει σε... κώμα, με πολύ μικρές πιθανότητες ανάρρωσης.

Αν, ωστόσο, γίνει πραγματικότητα το περιβόητο «επενδυτικό σοκ» τότε είναι πολύ πιθανό η ανάπτυξη να φτάσει ή και να ξεπεράσει το επίπεδο του 3,5%-4%, το επίπεδο, δηλαδή, που κατά προσέγγιση εμφάνιζε την περίοδο 1995-2009.

Χωρίς... σοκ, η Κομισιόν «βλέπει» ανάπτυξη μόλις 1% μετά το 2022, ενώ αναλυτές των Capital Economics και Citi επιβεβαιώνονται καθώς ήταν οι πρώτοι που συνιστούσαν επιφυλακτικότητα στις πολύ αισιόδοξες προβλέψεις για «τρελή» ανάπτυξη στην Ελλάδα. Τώρα, έρχεται η Moody's να θέσει τον πήχη στο 2%-2,5% στην καλύτερη των περιπτώσεων. Για ανάπτυξη της τάξης του 2% τα επόμενα χρόνια κάνει λόγο και η Τρ. Πειραιώς.

Όταν μία χώρα έχει χάσει εισοδήματα και οικονομική δραστηριότητα 30%, τότε όταν η ανάπτυξη παραμένει εγκλωβισμένη στα επίπεδα του 1%-2%, η διαδικασία πραγματικής εξόδου από την κρίση καθίσταται μακροχρόνια και επίπονη, σε σημείο ασφυξίας. Θα πρέπει, επίσης, να τονιστεί ότι στην πλεονότητά τους, εγχώριοι και ξένοι αναλυτές θεωρούν ότι η επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% είναι ανούσια και ταυτόχρονα επιβλαβής για την ελληνική οικονομία.

Τα άλλα δύο μέτωπα που χρειάζονται δραστικές πολιτικές είναι οι τράπεζες και οι ιδιωτικοποιήσεις. Για τις τράπεζες τα πραγματα είναι απλά στη θεωρία αλλά δύσκολα στην πράξη. Ακόμη και αν το ΔΝΤ έχει κάνει βήματα πίσω και κρίνει βιώσιμο το χρέος, το Ταμείο δεν αποκλείεται να επανέλθει στην απαίτησή του για κεφαλαιακή ενίσχυση αν τα αποτελέσματα των προσπαθειών για μείωση των «κόκκινων» δανείων μέσα στο 2019 δεν είναι τα αναμενόμενα. Σε αυτό το πεδίο, σημαντικός θα είναι ο ρόλος της ΕΚΤ αφού τα «κόκκινα» δάνεια είναι το βασικό εμπόδιο της στασιμότητας που παρατηρείται στην υλοποίηση της τραπεζικής ένωσης.

Όσο για τις ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες θεωρητικά είναι το μεγάλο δόλωμα για ξένες επενδύσεις, οι προβλέψεις είναι κάτι περισσότερο από ζοφερές. Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου 2018-2060 τοποθετούνται στα 14 δισ. ευρώ. Τι να πει κανείς, όταν κάποτε το μνημόνιο προέβλεπε έσοδα 50 δισ. ευρώ σε 4 (!) χρόνια. Αναμφίβολα οι τότε εκτιμήσεις ήταν... εξωφρενικές όμως και οι σημερινές προβλέψεις είναι απογοητευτικές. Άρα, το καλάθι που πρέπει να κρατάμε για τις επενδύσεις είναι μικρό, όπως και το «καλάθι» για την ανάπτυξη.

 

Επιστροφή στην mobile έκδοση.